Wine illusion

Wineillusionclub.gr

2011-07-15T11:58:00.005+03:00

Η οικογένεια του wineillusion μεγάλωσε και
μεταφέρθηκε στο δικό της ¨σπίτι¨.
Σας ευχαριστούμε και σας περιμένουμε όλους στο:

2ο Φεστιβάλ Μπύρας «Στον ουρανό του ζύθου»

2011-06-07T08:35:00.001+03:00

Εκδρομή στην Εύβοια

2011-04-16T11:44:00.022+03:00

Η Ελευθερία, η κολλητή μου από τη σχολή που έχει αναλάβει την οινική μου εκπαίδευση, μου είχε πει για την εκδρομή περίπου 3 εβδομάδες πριν. Για μια στιγμή ένιωσα πως θα ήταν από αυτές τις εκδρομές που συμφωνείς κάποια στιγμή που φαίνεται αόριστη να κάνετε κάτι με την παρέα και τελικά όσο πλησιάζει ο καιρός τόσο το νιώθεις αυτό σαν αγγαρεία.Ευτυχώς, δεν ήταν από αυτές τις περιπτώσεις. Μαζευτήκαμε ένα παρεάκι 5 ατόμων, βγήκαμε Σάββατο βράδυ, κοιμηθήκαμε όλοι σε δύο σπίτια στα βόρεια προάστια και έτσι ήμασταν έτοιμοι πρωί πρωί να ξεκινήσουμε το ταξίδια.
Δε μπορούσα να φανταστώ το ότι θα με ξυπνούσε όμως στις 8 το πρωί η γειτόνισσά μου στο Φάληρο για να μου πει ότι χτυπάει ο συναγερμός μου και ότι θα έπρεπε πρωινιάτικα να τρέξω να τον απενεργοποιήσω. Οι δρόμοι ήταν άδειοι, αλλά και η απόσταση είναι απόσταση, οπότε αναγκαστικά καθυστέρησα να ξαναβρεθώ με το υπόλοιπο παρεάκι στην Εθνική όπου είχαμε το ραντεβού μας.Μπήκα στο τζιπ του Σπύρου μαζί με Ελευθερία, Κωνσταντίνο, Αναστάση και ξεκινήσαμε. Ο Σπύρος το γκάζωσε και έτσι την πρώτη μας εαρινή επαφή με την ελληνική ύπαιθρο την κάναμε εν τάχει, μη σταματώντας ούτε για περίπτερο.Παρόλο που όλο το γκρουπ είχε ξεκινήσει περίπου 45 λεπτά νωρίτερα, τελικά στο πρώτο προορισμό μας δεν τους καθυστερήσαμε παρά μόνο λίγα λεπτά ή έτσι τουλάχιστον μας είπε ο Νίκος που ήταν ευγενικότατος.
Η πρώτη μας στάση λοιπόν ήταν στη μικροζυθοποιία Septem. Δεν είχα προλάβει να δω το πρόγραμμα (γι αυτό τα κανονίζει αυτά η Ελευθερία), οπότε μπήκα στο κτίριο γνωρίζοντας απολύτως τίποτα για το τι είχε το πρόγραμμα.
Εκεί είδαμε για πρώτη φορά το υπόλοιπο γκρουπ και τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, ο οποίος ξεκίνησε ευθύς αμέσως την ξενάγηση. Μας είπε πράγματα τα οποία μέσες-άκρες είχα ξανακούσει, αλλά μου έλυσε κάποιες απορίες για το πώς ακριβώς παράγεται η μπύρα.

Συνοπτικά, η γνώση που αποκόμισα ήταν πως η μπύρα γίνεται από βύνη, η οποία προέρχεται από το κριθάρι με κάποια ειδική επεξεργασία.Στο ζυθοποιείο χοντροκόβεται και μπαίνει σε ένα υγρό και ζεστό περιβάλλον, όπου φιλτράρεται, αναμιγνύεται με το λυκίσκο και μετά από κάποιες ακόμη διαδικασίες ζύμωσης εμφιαλώνεται.
Βέβαια, οι λεπτομέρειες είναι εκείνες που κάνουν τη διαφορά, όπως το ότι η συγκεκριμένη μπύρα ανήκει στο πολύ μικρό ποσοστό εκείνων που δεν παστεριώνονται για να μη χάσουν τα οργανοληπτικά τους χαρακτηριστικά ή το ότι εμφιαλώνεται η μπύρα υπό πίεση μέσα σε υπερσύγχρονο μηχάνημα, ώστε ο τελικός καταναλωτής να απολαμβάνει κάθε φορά το ίδιο προϊόν.

Δοκιμάζοντας στην αρχή βύνη σε ξηρή μορφή και μυρίζοντας αποξηραμένο λυκίσκο μας άνοιξε την όρεξη για τα μεζεδάκια που ακολούθησαν με συνοδεία μπύρας.Η μάρκα ονομάζεται Septem, δηλαδή Εφτά στα λατινικά, επειδή σκοπεύουν να έχουν μια μπύρα για κάθε μέρα της εβδομάδας. Προς το παρόν έχουν τρεις: Μια κόκκινη ale, μια pilsner και μια μπύρα με μέλι.

Αν και προσωπικά η μπύρα δε μου λέει πολλά σαν προϊόν (το κρασί μου λέει περισσότερα), βρήκα την κόκκινη αρκετά ενδιαφέρουσα και συμμετείχα στις αγορές της παρέας στα 30 μπουκάλια που φορτώσαμε στο πορτ-μπαγκάζ.

Αρκετοί ήταν εκείνοι που αγόρασαν κιβώτια από μπύρα και αμέσως μετά κατευθυνθήκαμε οδικώς προς το Κτήμα Αβαντίς.Το κτήμα το έχει ο Αποστόλης Μούντριχας με τη γυναίκα του Λένγκα, τους οποίους είχα γνωρίσει πριν από 5 χρόνια περίπου σε ένα σεμινάριο του Δημήτρη Χατζηνικολάου. Από εκεί γνώρισα και λάτρεψα το ροζέ του και το αγόραζα φανατικά για πολύ καιρό.Φτάνοντας στο κτήμα, μας περίμενε ο Αποστόλης, έτοιμος να μας ξεναγήσει αλλά και μας διδάξει για τα περί τρύγου και οινοποίησης. Όπως πάντα, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι απόλαυση να βλέπεις ανθρώπους που αγαπάνε αυτό που κάνουν να το εξηγούν, να μεταδίδουν τη γνώση τους και την αγάπη τους για το αντικείμενό τους.

Η ξενάγηση, μετά τα αμπέλια, συνεχίστηκε στην κάβα του κτήματος, όπου ωριμάζει το κρασί μέσα σε περίπου 100 βαρέλια σε συνθήκες που μας φάνηκαν πολικές σε σχέση με την ευχάριστη ζέστη του ευβοϊκού ήλιου.

Αλλά κάπου εκεί φτάσαμε στο βασικό κομμάτι που ήθελα, τη γευσιγνωσία.
Η Λένγκα μας προσέφερε τέσσερα διαφορετικά κρασιά του κτήματος. Ξεκίνησε με ένα Chardonnay, μετά μια μαλαγουζιά και μετά συνέχισε με δυο κόκκινα. Καθώς όμως εκείνα τα είχα ξαναδοκιμάσει, εγώ ξαναγέμισα ένα ποτηράκι με μαλαγουζιά, άραξα σε μια ξύλινη παλιά καρέκλα κάτω από ένα δένδρο και άρχισα να ρεμβάζω. Είναι ωραία η φύση όταν βρίσκεις το χρόνο να την απολαύσεις αντί να είσαι πίσω από έναν υπολογιστή.

Μερική ώρα αργότερα, το μόνο που άκουσα και βρήκα αρκετά ενδιαφέρον για να διακόψω την απόλαυση της θέας ήταν πως το φαγητό ήταν έτοιμο και πως περιείχε μανιτάρια, το αγαπημένο μου υλικό για μαγείρεμα.Μεταφερθήκαμε στην αυλή του κτήματος, σε ένα σκηνικό που προσωπικά έχω συνηθίσει να βλέπω σε ταινίες ευρωπαϊκού κινηματογράφου (και δε βλέπω πολλές), με τραπέζια στρωμένα σε ένα ηλιόλουστο πορτοκαλεώνα.
Η Λένγκα άρχισε να φέρνει τα πιάτα στο μπουφέ απ’ όπου πολύ γρήγορα σερβιριστήκαμε λίγο απ’ όλα: μανιτάρια με παστουρμά και μοτσαρέλα, κόκκορα κρασάτο, πράσινη σαλάτα με μια μανιάτικη συνταγή με κομματάκια χοιρινού, χοντρά μακαρόνια που συνηθίζονται στην Εύβοια, χοιρινή πανσέτα, σπιτική τυρόπιτα, ντολμαδάκια και άλλα καλούδια.
Παράλληλα, το κρασί έρεε άφθονο σε διάφορα μπουκάλια, κάνοντάς μας να νιώσουμε βασιλιάδες. Προσωπικά, ως κάποιος που σπάνια έχω την ευκαιρία να πεταχτώ για μια εκδρομή λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, εκείνο το απόγευμα βρήκα την τέλεια αναλογία μεταξύ νόστιμου φαγητού, καλού κρασιού, δροσερού κήπου κάτω από έναν ευχάριστο ήλιο και της τέλειας παρέας για κουβεντούλα.

Μετά από δυόμισι ώρες και δύο γενναίες μερίδες σπιτικού γιαουρτιού με νεραντζάκι, αγόρασα και 3 μπουκάλια Αβαντίς ροζέ που τόσο μου άρεσε και μπήκα στο τζιπ του Σπύρου. Για μερικά λεπτά με πήρε γλυκά ο ύπνος, κάτι που είχε χρόνια να συμβεί.
Παρά το πρωινό ξύπνημα, το τρέξιμο και το άγχος, η εκδρομή ήταν τόσο ανανεωτική που το βράδυ ήθελα να ξαναβγώ, αντί να νιώθω κουρασμένος.

Ευχαριστώ Wine Illusion Club!
από το Γιώργο Αναγνωστόπουλο (http://www.suit.gr)

"Βιοδυναμικές Αλχημείες"

2011-03-12T13:44:00.002+02:00

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΝΕΜΕΑ ΚΑΙ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

2011-02-16T17:27:00.001+02:00

"Μονεμβασιά" Valentine's Day

2011-02-04T12:19:00.002+02:00

Δίνοντας αξία στην εμπειρία του φαγητού.

2011-01-21T12:49:00.001+02:00

Το διήμερο 2 και 3 Φεβρουαρίου, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα φιλοξενήσει το 7ο διεθνές τουριστικό συνέδριο της πρωτοβουλίας IMIC, με θέμα την αξία της γαστρονομικής εμπειρίας και τη συμβολή της στη βελτίωση του ευρύτερου τουριστικού προϊόντος. Μεταξύ των ομιλητών ξεχωρίζουν ο Αλβέρτος Αρούχ, η Νταϊάνα Κόχυλα, ο Γιώργος Χατζηγιανάκης, ο Δημήτρης Μαυρίκος, ο Ντίνος Στεργίδης, ο Άρης Κεφαλογιάννης, ο Δημήτρης Ρουσσουνέλος, η Αγλαϊα Κρεμέζη, ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος κ.ά.
Για δηλώσεις συμμετοχής, ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο!

http://imic2011.conferences.gr/index.php?id=5781&L=1

Τα Βοροινά 2011

2011-01-21T12:32:00.003+02:00

Κάθε κρασί, ένα ταξίδι!

Τα 38 μέλη της Ένωσης Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Βορείου Ελλάδος, με τον νέο διακριτικό τίτλο «Οίνοι Βορείου Ελλάδος», προσκαλούν τους επαγγελματίες και φίλους του κρασιού στην εκδήλωση γευστικής δοκιμής κρασιών και αποσταγμάτων του βορειοελλαδίτικου αμπελώνα `Τα ΒορΟινά`, για ένα απολαυστικό ταξίδι οινογνωσίας.
Πρόκειται για την ετήσια θεσμοθετημένη εκδήλωση της Ένωσης στην Αθήνα που φέτος πραγματοποιείται για 7η συνεχή χρονιά στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, στην Πλατεία Συντάγματος, τη Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011.
Οι επισκέπτες της εκδήλωσης, θα συναντήσουν τους ίδιους τους οινοπαραγωγούς-μέλη της «Οίνοι Βορείου Ελλάδος», θα δοκιμάσουν τα Π.Ο.Π. και Π.Γ.Ε. λευκά, ροζέ, ερυθρά φρέσκα και παλαιωμένα κρασιά του βορειοελλαδίτικου αμπελώνα, πειραματικές ετικέτες, κρασιά του τρύγου 2010 και αμπελοοινικά αποστάγματα.
Οι επισκέπτες θα έχουν ακόμη την ευκαιρία να ενημερωθούν για το οινοτουριστικό δίκτυο των `Δρόμων του Κρασιού της Βορείου Ελλάδος` και τα επισκέψιμα οινοποιεία που μπορούν να γνωρίσουν από κοντά σε κάποιο οινογευστικό ταξίδι στη Βόρεια Ελλάδα.

Ώρες λειτουργίας της εκδήλωσης:
12:00-18:00 Επαγγελματίες (με πρόσκληση)
18:00-22:00 Οινόφιλο κοινό (είσοδος 5 ευρώ)
Αίθουσα Grand Ballroom

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί φέτος για πρώτη φορά, διαγωνισμός γευσιγνωσίας μονοποικιλιακών κρασιών των μελών της «Οίνοι Βορείου Ελλάδος», για το κοινό.
Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να δηλώσουν τη συμμετοχή τους στο Διαγωνισμό έως τις 21/01/11, στα τηλέφωνα: 2310 281617 & 2310 281632 και στο info@wineroads.gr. Λόγω περιορισμένου αριθμού συμμετοχών θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Η γευσιγνωσία για τον Διαγωνισμό θα μπορεί να πραγματοποιηθεί από τους συμμετέχοντες μεταξύ 17:00 και 19:00, στην αίθουσα «Royal Room» του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία.
Θα ακολουθήσει τελετή βράβευσης για τους διακριθέντες, με βραβείο μεγάλες συσκευασίες κρασιών των μελών της «Οίνοι Βορείου Ελλάδος».

Επικοινωνία: Οίνοι Βορείου Ελλάδος
Τηλ.: 2310 281617 και 2310 281632, email: info@wineroads.gr www.winesofnorthgreece.gr

ΥΨΗΛΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ.

2010-12-06T09:26:00.000+02:00

Οινό-γαστρονομική βραδιά

2010-11-22T18:45:00.003+02:00

ΑΦΡΟΣ & φυσαλλίδες 2010

2010-11-22T12:49:00.001+02:00

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

2010-11-21T18:09:00.002+02:00

Μία ενδιαφέρουσα όσο και χαλαρή οινική βραδιά.

Ήμασταν λίγοι (6 όλοι κι όλοι) μα εκλεκτοί, με κοινό χαρακτηριστικό την βαριάς μορφής «αρρώστια» με το κρασί. Η δοκιμή δεν είχε συγκεκριμένο αντικείμενο και αυτό συνέβαλε στο να απολαύσουμε μάλλον παρά να «δοκιμάσουμε» με την αυστηρή έννοια του όρου τα κρασιά (η αλήθεια είναι ότι ακόμα περιμένω εκείνο το πτυελοδοχείο που ζήτησα στην αρχή της δοκιμής…και μάλλον τελικά δε μου έλειψε και πολύ).
Έξι ήταν και τα κρασιά που τελικά «δοκιμάσαμε» (αρχικά ήταν να δοκιμάσουμε «μόνο» πέντε), οπότε οι συνέπειες της απουσίας πτυελοδοχείου έγιναν αισθητές προς το τέλος όπου η ατμόσφαιρα έγινε κάτι παραπάνω από χαλαρή και η διάθεση χτύπησε κόκκινο.
Έξι κρασιά λοιπόν : 2 από τη Νέα Ζηλανδία, 2 από τις Η.Π.Α., 1 από τη Νότια Αφρική και 1 από την Ιταλία (το μοναδικό που εκπροσώπησε- δυστυχώς όχι επάξια- τον παλαιό κόσμο), και ένα γαλλικό τυρί (Valencay).

ΤΑ ΚΡΑΣΙΑ

Ξεκινήσαμε με το μοναδικό λευκό της δοκιμής, το SPY VALLEY RIESLING 2004 από την φημισμένη κυρίως για τα Sauvignon Blanc της, περιοχή του Marlborough της Νέας Ζηλανδίας. Πρόκειται για ένα κρασί που έχω δοκιμάσει αρκετές φορές, κυρίως από τη συγκεκριμένη σοδειά αλλά κάθε φορά καταφέρνει να με εκπλήξει ευχάριστα. Η συγκεκριμένη φιάλη επιβεβαίωσε τόσο τις δυνατότητες παλαίωσης του Riesling ως ποικιλίας, όσο και την ικανότητα του πώματος τύπου Stelvin να εξασφαλίζει στο περιεχόμενο της φιάλης μία αργή και ομαλή πορεία παλαίωσης, όπου τα τριτογενή αρώματα αναπτύσσονται σιγά-σιγά ενώ ταυτόχρονα διατηρείται η φρεσκάδα του φρούτου. Το χρώμα ήταν αρκετά βαθύ και λαμπερό κίτρινο με χρυσαφιές αποχρώσεις. Στη μύτη, πολύ ελκυστικά αρώματα κομφί λεμονιού και λάϊμ συνυπάρχουν με ορυκτά όπως πετρόλ και τριτογενή τρούφας, μελιού και κηρύθρας. Το στόμα ήταν μέσου βάρους, με αισθητή γλυκύτητα (αντίστοιχη ενός γερμανικού halbtrocken) και απόλυτα εξισορροπητική οξύτητα. Μακρά επίγευση. Πιθανά στο καλύτερο σημείο εξέλιξής του. Ο συνδυασμός με το τυρί Valencay ήταν εξαιρετικός.Βαθμός: 90/100
Δεύτερο κρασί το νοτιοαφρικάνικο BOUCHARD-FINLAYSON HANNIBAL 2007, ένα ασυνήθιστο blend ιταλικών και γαλλικών ερυθρών ποικιλιών από ένα οινοποιείο-καρπό της συνεργασίας του φημισμένου Βουργουνδού παραγωγού Bouchard με τον Νοτιοαφρικανό Finlayson. Βαθύ ρουμπινί με έντονο κεράσι, ευκάλυπτο, καμφορά και λίγα μπαχαρικά, σε ένα συνδυασμό που παρέπεμπε σε στοματικό διάλυμα, και τις χαρακτηριστικές ζωικές νότες των ερυθρών κρασιών της Νότιας Αφρικής να περιορίζονται στο φόντο. Μέσου βάρους στόμα με μαλακές τανίνες, καλό φρούτο, εξισορροπητική οξύτητα και μέσης διάρκειας επίγευση.Βαθμός: 87/100
Ακολούθησε το DUCA BORTINI DI MONTEBELLO AMARONE DELLA VALPOLICELLA 2002, από την περιοχή του VENETO της Ιταλίας. Δυστυχώς, η κακή φήμη της συγκεκριμένης χρονιάς επιβεβαιώθηκε στην πράξη: το κρασί, παρόλο τον πλούτο και την τυπική πληθωρικότητα που χαρακτηρίζει τα AMARONE, παρουσίαζε εμφανή σημάδια κούρασης.Βαθμός: 81/100
Από εδώ και μετά τα πράγματα σοβάρεψαν. Επόμενο κρασί, ένα δυσεύρετο στην Ελλάδα –ίσως και στην Ευρώπη- Pinot Noir από την περιοχή της Sonoma της California των Η.Π.Α.: HARTFORD FAMILY PINOT NOIR ARRENDELL VINEYARD, RUSSIAN RIVER VALLEY 2002. και πάλι από την -εξαιρετική για την California σε αντίθεση με την Ιταλία- χρονιά του Σκούρο ερυθρό με κεραμιδιές νύξεις, εκρηκτική μύτη με raspberry, κόκκινο κεράσι, βότανα όπως βασιλικό και μπαχαρικά, ακολουθούμενη από ένα πυκνό για την ποικιλία στόμα με πολύ πλούσιο φρούτο, βελούδινες τανίνες, εξισορροπητική οξύτητα και πολύ μεγάλης διάρκειας επίγευση. Ηδονιστικό κρασί, πιθανά στο ιδανικό σημείο εξέλιξης.Βαθμός: 93/100
Τελευταίο της προγραμματισμένης δοκιμής –αλλά προτελευταίο της πραγματικής- ένα αριστουργηματικό μπορντωλέζικο χαρμάνι από το νησί Waiheke της Νέας Ζηλανδίας: STONYRIDGE VINEYARD LAROSE 2006. Χρώμα: βαθύ πορφυρό. Αρώματα που παραπέμπουν άμεσα σε ένα grand cru classè του Pauillac: μελάνι, γραφίτης, κέδρος και μικρά μαύρα φρούτα. Μέσου βάρους στόμα με εκπληκτική δομή και φινέτσα που χρειάζεται χρόνο στη φιάλη για να ξετυλίξει τον καλύτερό του εαυτό. Έντονες τανίνες, καλό φρούτο, υψηλή οξύτητα και μεγάλης διάρκειας επίγευση. Είναι η δεύτερη φορά που το δοκιμάζω με ίδιες εντυπώσεις.Βαθμός: 95/100
Εδώ θα είχε κανονικά τελειώσει η βραδιά αν ο πάντοτε ανήσυχος οινόφιλος Ν.Ν. δεν αποφάσιζε να κάνει το προσωπικό του κελάρι κατά ένα ακόμη Pinot Noir φτωχότερο (ναι, δικό του ήταν και το Hartford Family), προσφέροντάς μας ένα άκρως δυσεύρετο DOMAINE DROUHIN OREGON PINOT NOIR 1998. Σαφώς πιο εξελιγμένο αλλά και πιο κοντά στο Βουργουνδιανό μοντέλο από απόψεως στυλ σε σχέση με το Καλιφορνέζικο ξαδερφάκι του, με έντονα ζωικά και τριτογενή αρώματα, λιγότερο φρούτο και πιο αισθητή οξύτητα, δίχασε την ομήγυρη σχετικά με το ποιο από τα δύο ήταν «καλύτερο». Όπως φαίνεται και από τις βαθμολογίες (που είναι εντελώς προσωπικές και δεν αντικατοπτρίζουν τη συνολική εντύπωση-εκτίμηση της ομήγυρης), εμένα με κέρδισε ο γενναιόδωρος και ηδονικός χαρακτήρας του Καλιφορνέζικου Pinot Noir. Βαθμός: 89/100
Άντε και εις άλλα με υγεία, της οικονομικής κρίσης επιτρέπουσας.

Γιάννης Παπαδάκης

5o Lunch Street Party

2010-11-12T13:59:00.001+02:00

Πανδαισία Αποστάγματος

2010-11-06T14:26:00.003+02:00

2010-10-31T12:56:00.001+02:00

Το «Σκοτεινό Κελάρι» ενός φωτεινού προσώπου.

2010-10-17T13:37:00.003+03:00

«Σκοτεινό Κελάρι»,Μαρία Τζίτζη.(Καθηγήτρια και φίλη μου)

Έχω ομολογήσει ότι η αστυνομική λογοτεχνία δεν είναι η αδυναμία μου.
Κάτι όμως παλιότερα με τα μυθιστορήματα του Ζαν-Κλωντ Ιζό, εκείνο για παράδειγμα το εξαίσιο «Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας»,κάτι πέρυσι με το δυνατό «Η Μνήμη της Πολαρόιντ» της Μαρλένας Πολιτοπούλου, κάτι τώρα με το ευρηματικό «Σκοτεινό Κελάρι» της Μαρίας Τζίτζη από τις εκδόσεις Τσουκάτου, αρχίζω να τις βλέπω τις αστυνομικές αναγνώσεις με άλλο μάτι! Όταν δηλαδή είναι καλογραμμένες, ξεφεύγουν από τα κλισέ ,δεν φλυαρούν, έχουν κοινωνικές, πολιτικές και ψυχολογικές αναφορές και η μυθοπλασία τους στήνεται προσεκτικά από τον συγγραφέα χωρίς εμείς οι ταλαίπωροι να κυνηγάμε απλώς χαζοχαρούμενα τον δολοφόνο παιδεύοντας τις σελίδες και το κεφάλι μας, τότε, ναι, γίνομαι υπέρμαχος του είδους! Η Τζίτζη είναι οινολόγος η ίδια. Φτιάχνει λοιπόν ένα περιβάλλον για την εξέλιξη της ιστορίας της που το γνωρίζει πολύ καλά άρα το περιγράφει άριστα και μου κίνησε το ενδιαφέρον από τις πρώτες κιόλας σελίδες βάζοντάς με σε έναν κόσμο που δεν τον συναντάς συχνά ως φόντο γραφής και με άμεση συνέπεια να δημιουργώ την μια εικόνα δράσης μετά την άλλη, πότε στην Σαντορίνη, πότε στο οινολογικό εργαστήριο στην Γαλλία, άλλοτε σε χρόνο παρόντος, άλλοτε πηγαίνοντάς με στις απαρχές της ιστορίας και στο παρελθόν ανθρώπων, που η συμμετοχή τους στην διαμόρφωση της πλοκής είναι πολύ σημαντική.Εναλλαγές δηλαδή ακατάπαυστες, εντάσεις, στακάτες περιγραφές των συναισθημάτων των ηρώων με βοηθητική παράθεση παλιών ιστοριών που οι πληγές που άφησαν δεν έχουν κλείσει, συνεχές μυστήριο και σασπένς χωρίς υπερβολές και λεκτικές φανφάρες σε τρεις τουλάχιστον παράλληλες υπο-ιστορίες σχέσεων των πρωταγωνιστών μέσα στην βασική, που είναι βέβαια ο εντοπισμός του τρόπου διακίνησης διαμαντιών μέσα από μεγάλες οινολογικές μονάδες και του ρόλου κάποιων αδίστακτων στο κυνήγι του χρήματος. Πίσω όμως από αυτό-και το αναγνωρίζω στην συγγραφέα ως σαφή ικανότητα - διαβλέπει ο αναγνώστης και την μοναξιά των ηρωίδων, την δύναμη ή την αδυναμία τους να σταθούν στο ύψος των εκάστοτε περιστάσεων, την κατάληξη της σχέσης τους που έτσι κι αλλιώς, όντας δίδυμες, είναι εξ ορισμού δύσκολη και περίεργη.
Ο αναγνώστης κατανοεί πώς ακριβώς χωρίζουν οι δρόμοι τους, γιατί και τι γίνεται στην ζωή της καθεμιάς,ποιές αντοχές τους χτίζονται και ποιές καταρρέουν και συμπαρασύρουν κι άλλους ,που σχετίζονται μαζί τους διότι για μια ακόμη φορά τι τα προκαλεί όλα; H ανθρώπινη φύση με τα πάθη της που ζυμώνονται σαν τους πιο σπάνιους και εκλεκτούς οίνους με προσοχή, με την υποστήριξη της τεχνολογίας και της γνώσης αλλά δεν καταλήγουν πάντα να αγγίζουν την ποθούμενη τελειότητα. Εννοείται ότι δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, δεν αποκαλύπτω ποτέ τα κλειδιά ενός κειμένου διότι πιστεύω ότι στερώ από τον αναγνώστη την ικανοποίηση, ειδικά όταν το βιβλίο είναι καλό, να τα βρει ο ίδιος κατά την ανάγνωση. Και η Μαρία Τζίτζη-η οποία έχει γράψει ήδη ένα εξαιρετικό οινολογικό βιβλίο και επιχειρεί τώρα και πετυχαίνει να κάνει καλή, ποιοτική αστυνομική λογοτεχνία με τούτη το πρώτη της αμιγώς λογοτεχνική προσπάθεια- αξίζει να τύχει της προσοχής μας.

Βιβή Γ.

Το κρασί είναι το Θέμα.

2010-10-16T11:10:00.002+03:00

Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά και για το Oktoberfest.

2010-09-20T21:34:00.010+03:00

Η μυρωδιά της χυμένης μπίρας ήταν πάντα μεγάλο πρόβλημα στο Oktoberfest, το μεγάλο φεστιβάλ μπίρας του Μονάχου. Φέτος, όμως, η δυσοσμία εξαφανίζεται χάρη σε ένα κοκτέιλ μικροβίων που απλώνεται στο πάτωμα και «τρώει» τα υπολείμματα. Το κοκτέιλ «είναι ο πιο φυσικός τρόπος για την επεξεργασία οργανικών απορριμμάτων» δήλωσε ο Χούμπερτ Χακλ, προμηθευτής καθαριστικών για το Oktoberfest εδώ και 28 χρόνια. Το προϊόν είναι ένα καφετί υγρό με μυρωδιά χώματος, το οποίο απλώνεται στις ξύλινες σανίδες του πατώματος. Τα μικρόβια ποτίζουν το πάτωμα, κυλούν μαζί με τη μπίρα ανάμεσα στις χαραμάδες και τελικά φτάνουν στο χώμα. Αυτό που απομένει είναι ένα φυσικό λίπασμα για το γρασίδι που θα φυτρώσει την άνοιξη». Τα τελευταία δύο χρόνια, το κοκτέιλ δοκιμάστηκε στο Hofbräu-Festzelt, τη μεγαλύτερη από τις σκηνές του Oktοberfest, με χωρητικότητα 9992 ατόμων. Το καθαριστικό αποδείχθηκε αποτελεσματικό και αποφασίστηκε η μαζική πια χρήση του. To φετινό Oktoberfest ξεκίνησε το Σάββατο και θα διαρκέσει έως τις 4 Οκτωβρίου.

Sassicaia εναντίον Ornellaia.

2010-09-20T18:31:00.009+03:00

Κακά τα ψέματα, για πολλούς από εμάς η μεγάλη στιγμή και η μεγάλη προσμονή της εκδρομής ήταν η επίσκεψη – την ίδια ημέρα μάλιστα – σε δύο από τις κορυφαίες οινοποιίες της Τοσκάνης αλλά και της Ιταλίας εν γένει:
Την Tenuta San Guido που παράγει την Sassicaia και την Tenuta dell’ Ornellaia που παράγει την…Ornellaia και το Masseto. Η φήμη και των δύο κτημάτων είναι τεράστια παγκοσμίως. Η ιστορία τους είναι λίγο-πολύ γνωστή στους οινόφιλους και τα κρασιά τους – για τους τυχερούς που τα έχουν δοκιμάσει – αποτελούν αντικείμενο διθυραμβικών σχολίων και αλησμόνητων απολαύσεων.Τα δύο κτήματα αυτά ενώ βρίσκονται ποιοτικά και γεωγραφικά τόσο κοντά το ένα στο άλλο, έχουν τέτοιες διαφορές στη φιλοσοφία και το στυλ και προσφέρονται για μια κατ’ αντιπαράθεση παρουσίαση.
Για αρχή, δυο λόγια για την ιστορία τους δεν βλάπτουν.
Ας αρχίσουμε από την Tenuta San Guido που είναι και η παλαιότερη.
Το 1930 ο μαρκήσιος Mario Incisa della Rochetta από το Piemonte παντρεύτηκε την Clarice della Gherardesca κληρονόμο του κτήματος San Guido στο Bolgheri και αποφάσισαν να εγκατασταθούν εκεί.
Εμπνεόμενος από την αγάπη του για τα κρασιά του Μπορντώ αλλά και από τον προπάππο του Leopoldo συγγραφέα ενός σημαντικού καταλόγου των Ιταλικών οινοποιήσιμων ποικιλιών, αποφάσισε να φυτέψει στο κτήμα Cabernet Sauvignon και να φτιάξει ένα κρασί εφάμιλλο των μεγάλων του Μπορντώ.Η ποικιλία δεν είχε ξαναφυτευτεί στην Ιταλία, αλλά ο μαρκήσιος θεώρησε ότι υπάρχει ομοιότητα στο κλίμα και το πετρώδες έδαφος του Bolgheri αυτό της περίφημης περιοχής Graves στο Μπορντώ όπου παράγεται το σπουδαίο Haut Brion. (Graves στα γαλλικά σημαίνει χαλίκι και το όνομα που έδωσε ο ίδιος στο κρασί του, Sassicaia, σημαίνει τόπος με χαλίκια.). Στην αρχή το κρασί προοριζόταν για προσωπική κατανάλωση, αλλά η ποιότητά του ήταν τέτοια που φίλοι και γνωστοί – ιδιαίτερα τα ξαδέλφια του της μεγάλης οικογένειας οινοποιών Antinori, τον παρότρυναν να το κυκλοφορήσει εμπορικά. Η πρώτη σοδειά που κυκλοφόρησε ήταν το 1968 και το κρασί προκάλεσε επανάσταση τόσο για την ποιότητά του, όσο και για το γεγονός ότι ήταν φτιαγμένο από γαλλικές ποικιλίες, πράγμα που ο νόμος δεν αναγνώριζε ως κρασί ποιότητας. Η επανάσταση αυτή προκάλεσε την εμφάνιση μιμητών οι οποίοι προσπάθησαν να φτιάξουν κρασιά στην περιοχή της Τοσκάνης από γαλλικές ποικιλίες. Αυτά ονομάστηκαν από τους αμερικάνους κριτικούς Super Tuscans και σύμφωνα με τη νομοθεσία χαρακτηρίζονταν απλώς επιτραπέζιοι οίνοι, αφού δεν ήταν φτιαγμένα από τις προτεινόμενες ποικιλίες. Σε ποιότητα όμως ήταν ανώτερα των περισσοτέρων κρασιών με ονομασία προέλευσης.

Το άλλο κτήμα, η Ornellaia, ήταν το αποτέλεσμα της προσπάθειας του ξαδέρφου των Incisa della Rochetta, Lodovico Antinori να φτιάξει και αυτός ένα Super Tuscan. Οι πρώτες σοδειές κυκλοφόρησαν στις αρχές της δεκαετίας του ’80 και τα κρασιά Ornellaia και Masseto προκάλεσαν αίσθηση. Ενώ όμως το κτήμα San Guido παραμένει στα χέρια της οικογένειας della Rochetta, η Tenuta Ornellaia πωλήθηκε το 2002 στην αμερικανική οικογένεια Mondavi. Αυτοί, με μια κίνηση που προκάλεσε ποικίλα σχόλια και τη δυσφορία και πικρία του Lodovico Antinori, σχεδόν αμέσως την ξαναπούλησαν στην οικογένεια των ανταγωνιστών των Antinori, τους Frescobaldi.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και προς επιβράβευση της σταθερής και ποιοτικής πορείας των δύο Super Tuscans, αλλά και των άλλων Super Tuscans,τους αποδόθηκε από το νόμο ο χαρακτηρισμός DOC, δηλαδή Ελεγχόμενη Ονομασία Προέλευσης “DOC Bolgher”. Στην Sassicaia μάλιστα αποδόθηκε δική της ονομασία προέλευσης “DOC Sassicaia Bolgheri”, καθιστώντας την το μοναδικό κτήμα στην Ιταλία που έχει ονομασία προέλευσης με το όνομα του κτήματος. Ας δούμε όμως πως ήταν και η δική μας εμπειρία σε αυτά τα κήματα, τη μαγική δεύτερη μέρα του Ιουλίου που τα επισκεφτήκαμε από κοντά. Ξεκινήσαμε πρωί από τη Φλωρεντία και πήραμε το δρόμο για τη Maremma περνώντας μέσα από ειδυλλιακά τοσκανέζικα τοπία για να φτάσουμε στο Bolgheri και τον εντυπωσιακό επαρχιακό δρόμο με τα κυπαρίσσια φυτεμένα από τη μια και την άλλη μεριά του δρόμου σε μήκος 5 χιλιομέτρων, τα οποία έχει υμνήσει ο τοπικός ποιητής Carducci. Τα πράγματα δεν έδειχναν να είναι άσχημα.
Το πρώτο ραντεβού ήταν στο οινοποιείο της Sassicaia. Μέσα σε ένα περιφραγμένο κτήμα, όχι πολύ μεγάλων διαστάσεων με ένα περιποιημένο κήπο με γκαζόν και τριαντάφυλλα βρισκόταν ο χώρος υποδοχής και το κελάρι. Μοντέρνο κτήριο με τούβλο και γυαλί, περισσότερο χρηστικό πάρα φτιαγμένο για να εντυπωσιάσει. Εκεί μας υποδέχτηκε η ξεναγός όπου μας περιέγραψε ακούραστα και εξονυχιστικά την ιστορία και την φιλοσοφία της εταιρείας.
Ο χώρος ήταν απλός με ένα μεγάλο μοναστηριακό τραπέζι στη μέση της αίθουσας και τα – ισόγεια – κελάρια δεξιά και αριστερά μας να χωρίζονται από την αίθουσα υποδοχής από γυάλινες επιφάνειες έτσι ώστε να μπορεί κανείς να τα δει και από κει. Αυτό που μας έκανε αμέσως εντύπωση ήταν η παλαιότητα των βαρελιών. Έχοντας συνηθίσει σε επισκέψεις μας ακόμα και σε μικρούς Έλληνες παραγωγούς να βλέπουμε πληθώρα νέων βαρελιών, ξαφνιαστήκαμε! Μας εξήγησε η ξεναγός ότι η φιλοσοφία του κτήματος – σε αντιδιαστολή με αυτήν άλλων κτημάτων της περιοχής (και ο νοών νοείτο)– δεν είναι να φτιάχνει πληθωρικά έντονα φρουτώδη κρασιά που τα καπελώνει το άρωμα της βανίλιας από τη δρυ.

Έπειτα επισκεφθήκαμε τον χώρο οινοποίησης – εδώ και αν ήταν ταπεινός και …Ένα παλιό υποστατικό, με δεξαμενές σχετικά παλιάς τεχνολογίας , λίγο ακατάστατος και με κανένα τρόπο υπόδειγμα καθαριότητας ( μήπως πρέπει κάτι να είναι λίγο βρώμικο για να είναι νόστιμο;!). Πετύχαμε τους υπαλλήλους, οι οποίοι ξαφνιάστηκαν από την παρουσία μας να κολλούν με το χέρι ετικέτες σε μεγάλα μεγέθη φιαλών – τα οποία κάποιοι από μας δεν αντιστάθηκαν να αγγίξουν προκαλώντας τα άγρια βλέμματα των εργαζομένων!

Με τα πολύ όμορφα πιάτα των αλλαντικών και τυριών που μας πρόσφεραν στην όμορφη καντίνα τους δοκιμάσαμε τα τρία κόκκινα κρασιά που παράγει το κτήμα. Πρώτο ήταν το Le Difese της σοδειάς του 2008, η μόνη πρόταση του κτήματος που περιέχει το τοπικό Sangionese σε ποσοστό 30%, το υπόλοιπο είναι Cabernet.Το κρασί ήταν ζωηρό ρουμπινί στον χρώμα, στη μύτη θύμιζε κόκκινα φρούτα σαν το κεράσι αλλά είχε και νότες γλυκόπικρες σαν την φλούδα του πορτοκαλιού. Η αίσθηση του ξύλου ήταν έντονη, χωρίς όμως να καπελώνει το φρούτο. Στο στόμα ο όγκος ήταν μεσαίου βάρους και οι τανίνες ήταν χοντρό-κοκκες. Η γεύση του ήταν πλούσια και είχε καλή δομή και οξύτητα. Οι κυρίαρχες γεύσεις ήταν φρούτων κερασιού, δαμάσκηνου, δέρματος και πράσινου τσαγιού. Ένα άριστο κρασί για αρχή. Στη συνέχεια δοκιμάσαμε το Guidalberto – Guidalberto ήταν ο άλλος προπάππος που φύτεψε τα κυπαρίσσια. Κι εδώ το χρώμα ήταν ρουμπινί και η μύτη θύμιζε πάλι κόκκινα φρούτα αλλά εδώ είχαμε και γλυκά μπαχάρια. Αυτό το κρασί ήταν πολύ νέο ακόμα. Στο στόμα ήταν πιο σκληρό μιας και οι τανίνες του ως πιο ρωμαλέες θέλουν πιο πολύ χρόνο για να μαλακώσουν. Τα αρώματα στο στόμα ήταν φρέσκου δαμάσκηνου, κέδρου χαρακτηριστικού του Cabernet καθώς και νότες μελανιού. Παρόλη τη νεότητά του ήταν δροσιστικό και απολαυστικό. Αφού δοκιμάσαμε και αυτό το όμορφο κρασί ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και τη Sassicaia – την "Πετρόεσσα" Η σοδειά ήταν του ’07. Νέο θα ήταν το κρασί ακόμα, αλλά η προσμονή να το δοκιμάσουμε μεγάλη! Η μύτη αυτού του κρασιού το ξεχώριζε αμέσως από τα προηγούμενα. Εδώ υπήρχε μια έντονη ευγενική φυτικότητα, χαρακτηριστική του Cabernet Franc που συνοδεύει το ξαδελφάκι του Sauvignon σε ποσοστό 15%. Αρώματα δαμάσκηνου και κόκκινων φρούτων και γλυκών μπαχαρικών όπως κανέλα, γαρύφαλλο και κρέμα βανίλια κυριαρχούσαν στο γεμάτο άριστης ποιότητας αλλά λίγο νέες ακόμα τανίνες. Χαρακτηριστικά πίσσας και ορυκτών όπως γραφίτη ολοκλήρωναν το αρωματικό μπουκέτο που είχε μια – θα τολμούσα να πω ‘χωριάτικη’ ευγένεια. Και εδώ θέλω να σταθώ γιατί αυτό είναι το στοιχείο που προσδίδει το μεγαλείο σε αυτό το κρασί. Λέγοντας ‘χωριάτικη’ εννοώ ότι το κρασί αυτό δίνει άμεσα την αίσθηση ενός αγροτικού προϊόντος – δεν ‘φωνάζει’ για να εντυπωσιάσει – η δύναμη του είναιστην φυσικότητα, στην λεπτότητά του και στην ιδιότητά του να θυμίζει…κρασί και όχι γλυκό χυμό φρούτων. Είναι ένα κρασί που εύκολα ένας αμύητος στο χώρο του κρασιού μπορεί να προσπεράσει. Δεν είναι η ένταση του αρωματικού του πλούτου, αλλά η φινέτσα και η πολυπλοκότητά του (η οποία σε μια τόσο πρόσφατη σοδειά ίσα που έχει αρχίσει να δείχνει τις δυνατότητες εξέλιξης της) και η λεπτότητά του που το καθιστά ιδανικό σύντροφο για τα πιάτα στο τραπέζι χωρίς να γίνεται μπουχτιστικό.

Έπειτα ήρθε η σειρά του κτήματος Ornellaia. Εδώ οινοποιείο και κτήματα βρίσκονταν στο ίδιο – τεράστιο είναι η αλήθεια κτήμα. Εντύπωση εδώ προκαλούσε η τάξη και η καθαριότητα που επικρατούσε παντού. Μια αυλόπορτα που οδηγούσε σε ένα δρόμο φυτεμένο με “Ornellaies” άνοιξε για να περάσει το λεωφορείο μας – αν θυμάστε τη σκηνή,υπάρχει στην ταινία Mondovino. Αριστερά από την είσοδο βρισκόταν ένα συγκρότημα από δύο ή τρεις όμορφες οι πολυτελείς εξοχικές κατοικίες μέσα σε έναν άψογα φροντισμένο κήπο με γρασίδι και τριανταφυλλιές. Αυτές χρησιμεύουν για την υποδοχή των επισκεπτών, τώρα ποιος μένει μόνιμα εκεί δεν ξέρω. Αν υποψιαστώ όμως ότι εκεί μένουν οι φύλακες του κτήματος, θα σκεφτώ πολύ σοβαρά να μάθω ιταλικά και να αλλάξω επαγγελματική καριέρα. Στην αυλή της μιας κατοικίας ήταν στρωμένα με λινά τραπεζομάντιλα δυο τραπέζια για εμάς – δίπλα σε έναν μπουφέ με λαχταριστές νοστιμιές. Για λίγο βιώσαμε την αίσθηση να ζούμε στη ‘Δυναστεία’ ή κάτι τέτοιο.Προτού όμως καθίσουμε να γευματίσουμε, με το λεωφορείο επισκεφτήκαμε τον χώρο οινοποίησης. Ένας δρόμος με λεβάντες οδηγούσε στην είσοδο ενός μοντέρνου σχεδιασμού κτηρίου. Εδώ η επιθυμία για εντυπωσιασμό, σε αντίθεση με την ‘ταπεινή’ Sassicaia, ήταν εμφανής. Στην είσοδο έργα τέχνης ενός καλλιτέχνη που κάθε χρόνο αλλάζει κοσμούσαν το χώρο. Πολλαπλά επίπεδα οδηγούσαν στις δεξαμενές και στον χώρο παλαίωσης. Μοντέρνα αρχιτεκτονική, χώροι απόλυτα καθαροί και γυαλισμένοι καιαίθουσες που θύμιζαν περισσότερο προθήκες παρά …αποθήκες. Τα βαρέλια εδώ ήταν καινούργια και καλλιτεχνικές φωτογραφίες του κτήματος και των αμπελιών στόλιζαν τους τοίχους. Είπαμε τα δυο κτήματα έχουν διαφορετικές φιλοσοφίες και αυτά αντικατοπτρίζονται σε κάθε τι, από τους χώρους μέχρι το κρασί όπως θα δούμε. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω κάτι που είπε ο Piero Antinori για τον αδελφό του Lodovico, στην Ornellaia λέει ‘προσπαθούσε να αποδείξει κάτι, εγωισμός με την καλή έννοια’.‘Με την καλή έννοια’, λέει ο αδελφός για τον αδελφό, αλλά παρόλα αυτά ‘εγωισμός’. Περισσότερα για αυτό στο site του περιοδικό Decanter:http://www.decanter.com/people-and-places/wine-articles/485670/ludovico-and-piero-antinori-decanter-interview

Πίσω τώρα στο τραπέζι. Αυτό που μου έκανε εμένα μεγάλη εντύπωση ήταν τα κεράσια που είχαν αφήσει στο κέντρο των τραπεζιών, έτσι για να μας δροσίσουν– σαν καλωσόρισμα -επάνω στα φύλλα τους όμορφα στημένα. Ε, λοιπόν αυτάήταν τα πιο όμορφα και υγιή σε εμφάνιση κεράσια που έχω δει ποτέ στη ζωή μου! Επίσης ήταν τέλεια ωριμασμένα, γλυκά και λαχταριστά. Φυσικάπροέρχονταν από το κτήμα. Τώρα θέλω να σκεφτείτε, αν τα κεράσια τους είναι τόσο λαχταριστά, πόσο λαχταριστά πρέπει να είναι τα σταφύλια που φτιάχνουν το διάσημο κρασί τους. Ο διάσημος παραδοξολόγος Oscar Wilde λέει για το κάπνισμα πως είναι τέλεια απόλαυση, είναι λαχταριστό και σε αφήνει πάντοτε ελαφρώς ανικανοποίητο. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο θέλω να παρουσιάσω προκειμένου να παρουσιάσω τη φιλοσοφία της Ornellaia και να την αντιδιαστείλω με αυτήν της Sassicaia.Είπα πιο πάνω ότι η Sassicaia παρουσιάζει μια ‘χωριάτικη’ αρχοντιά – ε, λοιπόν εδώ το χαρακτηριστικό είναι η πολυτέλεια και η άμεμπτη καθαριότητα,στην οποία αν προσπαθούσαμε να της δώσουμε ένα αρνητικό χαρακτηρισμό – είναι δύσκολο βέβαια! – θα την λέγαμε ελαφρώς αποστειρωμένη. Το κτήμα της Ornellaia, οι επαυλεις, τα αμπελοτόπια, η οινοποιεία είναι όλα άμεμπτα. Τα διακοσμητικά φυτά είναι τα πιο εύρωστα, τα πιο καλοκλαδεμένα και τα πιο υγιή σε εμφάνιση που έχω ποτέ δει. Έχει όμως, κατά την ταπεινή μου άποψη ένα χαρακτήρα πιο απρόσωπο απ’ ότι το κτήμα του San Guido όπου το οινοποιείο μύριζε κρασί και είχε σχεδιαστεί με γνώμονα την πρακτικότητα και λιγότερο την εμφάνιση.
Ας δούμε όμως και τα κρασιά που δοκιμάσαμε και το πώς η φιλοσοφία του κτήματος αντικατοπτρίζεται σε αυτά. Το Le Volte 2008, το τρίτο κρασί του κτήματος μίγμα Sangiovese με Cabernet Sauvignon και Merlot, ήταν το πρώτο που δοκιμάσαμε. Ένα πολύ σκούρο κρασί με ιώδεις αποχρώσεις και αρκετά πλούσιο σώμα, με πληθωρικά αρώματα κόκκινων φρούτων και γλυκών μπαχαρικών και έντονη την παρουσία της βανίλιας από τη χρήση του βαρελιού, μοντέρνο και εύγευστο. Έπειτα δοκιμάσαμε τη δεύτερη ετικέτα, την Le Serre Nuove dell’Ornellaia, κρασί με την ίδια ποικιλιακή σύνθεση με την Ornellaia αλλά με χρήση σταφυλιών από τα νεότερα αμπέλια του κτήματος. Είναι φτιαγμένο από ποικιλίες του Μπορντώ χωρίς καθόλου Sangiovese και η χρονιά του ήταν το 2007. Και εδώ ο χαρακτήρας ήταν παρόμοιος με το προηγούμενο κρασί, ήταν ένα σκουρόχρωμο και πληθωρικό κρασί αλλά η αρωματική ένταση και το γευστικό βάθος ήταν σε ένα άλλο επίπεδο. Καλή προθέρμανση για τη δοκιμή της ίδιας της Ornellaia! Και εδώ να θυμίσω τη…ζέστη που έκανε εκείνο το μεσημέρι του Ιουλίου την οποία οι αλκοολικοί βαθμοί των κρασιών επέτειναν επικίνδυνα… Δεν έχεις όμως την
ευκαιρία πολλές φορές στη ζωή να δοκιμάσεις αυτά τα κρασιά, οπότε ας σταματήσω να γκρινιάζω! Η στιγμή έφτασε λοιπόν να μας σερβίρουν και την Ornellaia. Και αυτή, όπως και οι Serre Nuove ήταν της σοδειάς του ’07. Το χρώμα εδώ ήταν σκούρο πορφυρό, μωβ σχεδόν αδιαπέραστο. Το κρασί ήταν πάρα πολύ νέο, η συμπύκνωση του ήταν τεράστια και η δομή του τέτοια που δείχνει ότι έχει σπουδαίο μέλλον – η χρονιά του 2007 για την Τοσκάνη ήταν….. –Αν και στο δρόμο για το οινοπείο είδαμε το αμπελοτόπι που βγάζει το Merlot πουπροορίζεται για το Masseto, το ίδιο δεν το δοκιμάσαμε. Απογοητευμένοι πάντως από την επίσκεψή μας δεν μείναμε. Ήδη η ζέστη και οι δοκιμές έξι κρασιών μας είχαν φέρει μια γλυκιά κούραση – όχι πως θα μας χαλούσε να δοκιμάσουμε το πανάκριβο Merlot που έχει σε διαγωνισμούς κερδίσει το περίφημο Petrus, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες… Όλα τα κρασιά ήταν σπουδαία και διαφορετικά μεταξύ τους. Η Sassicaia παράγει πιο γήινα κρασιά, πιο λεπτά, φίνα με αυτή την παράδοξη αίσθηση σε μένα του ‘χωριάτικου’ του χειροποίητου. Από την άλλη τα κρασιά της Ornellaia είναι πιο πληθωρικά, πιο φρουτώδη και πιο εντυπωσιακά. Όπως είπα και τα δύο ήταν υπέροχα και σε μια αντιπαράθεση Ornellaia εναντίον Sassicaia θα διάλεγα και τα δύο. Διαφορετικά κρασιά που προσφέρουν ξεχωριστές συγκινήσεις.
Και αν οι συμπάθειες μου γέρνουν στο ένα ή στο άλλο, δεν με υποχρέωσε κανείς να περιοριστώ στο να πίνω το ένα από τα δύο αποκλειστικά…

Στέφανος Τσαλαβούτας

Ανερχόμενος γαστρονομικός προορισμός λόγω κρασιού η Ελλάδα…. για τους Αυστραλούς.

2010-09-13T21:33:00.006+03:00

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους ανερχόμενους ευρωπαϊκούς προορισμούς με γαστρονομικό ενδιαφέρον λόγω των κρασιών της, αναφέρει σε δημοσίευμα της η εφημερίδα «The Sun Herald» του Σίδνεϊ. Όπως επισημαίνεται, καθώς αυξάνεται η εκτίμηση των Αυστραλών απέναντι στο καλό φαγητό και κρασί, αυξάνεται και το ενδιαφέρον τους για γαστρονομικές εμπειρίες σε μη αναμενόμενους προορισμούς. Η Karen Ridge, ιδιοκτήτρια ενός εξειδικευμένου ταξιδιωτικού πρακτορείου του «Food and Wine Travel», υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια πολύ μεγάλη και δυναμική αγορά και ότι οι ταξιδιώτες δεν αναζητούν μόνο το καλό φαγητό, αλλά ενδιαφέρονται για την όλη εμπειρία που συνδέεται με το φαγητό, όπως η παραγωγή των υλικών και η προετοιμασία του. Σύμφωνα με την κ. Ridge, η Ισπανία, η Γαλλία και η Ιταλία είναι δημοφιλείς γαστρονομικοί προορισμοί, αλλά η ίδια αναμένει ότι θα αναδειχθούν και η Αυστρία, η Ελβετία, η Κροατία, η Τουρκία και η Ελλάδα. Αφιέρωμα στο ελληνικό κρασί φιλοξένησε και η εφημερίδα «The Age», με την υπογραφή της Jane Faulkner, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον παραγωγό Γιάννη Παρασκευόπουλο (Κτήμα Γαία). Η Faulkner αναφέρεται στη ρετσίνα, στην οποία αποδίδεται το κακό όνομα των ελληνικών κρασιών στο εξωτερικό, «εξαιτίας του γεγονότος ότι συχνά παρασκευάζεται λανθασμένα», σύμφωνα με τον κ. Παρασκευόπουλο.
Άλλο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας κάνει λόγο για την καλλιέργεια των ελληνικών ποικιλιών Ασύρτικο και Ξινόμαυρο εκτός Ελλάδος.
Το μεν πρώτο καλλιεργείται στην Αυστραλία από το κτήμα Jim Barry στην περιοχή Clare Valley έπειτα από πρόσφατη αγορά κλημάτων από τη Σαντορίνη, ενώ το δεύτερο καλλιεργείται στην Κίνα, με την πιλοτική συνεργασία του κτήματος Κυρ-Γιάννη με την κινέζικης κρατικής ιδιοκτησίας εταιρεία Mogao.

"Οι Μεγάλες μέρες της Nεμέας"

2010-08-31T10:43:00.000+03:00

Για τρεις μέρες, από 3 έως 5 Σεπτεμβρίου, οι λάτρεις του κρασιού, θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν πολλά από τα οινοποιεία της Νεμέας, να γνωρίσουν τους οινοποιούς, να ξεναγηθούν στους αμπελώνες της και να δοκιμάσουν τα κρασιά της περιοχής. Παράλληλα, καθ΄ όλη τη διάρκεια του τριημέρου, θα πραγματοποιούνται μουσικές εκδηλώσεις, εκθέσεις και πολιτιστικά δρώμενα.

Οι "Ημέρες της Νεμέας" διοργανώνονται από το Δήμο Νεμέας και την Ένωση Οινοπαραγωγών και Αμπελουργών, με την υποστήριξη του Επιμελητηρίου Κορινθίας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Πληροφορίες στη γραμματεία της ΕΝ.Ο.Α.Ν. τηλέφωνο 27460-20400

tromaktiko: Πως να ανοίξετε ένα μπουκάλι κρασί...

2010-08-21T03:35:00.000+03:00

tromaktiko: Πως να ανοίξετε ένα μπουκάλι κρασί...: "....αλλά χωρίς ανοιχτήρι!!! ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO.... "

Μια βραδιά στο "La Pergola": Κριτική

2010-08-02T18:16:00.003+03:00

Η οινική εκδρομή στην πανέμορφη Τοσκάνη, τελείωσε στην κυριολεξία στα ύψη για μερικούς τυχερούς ή τρελούς οινόφιλους. Με το εστιατόριο La Pergola στο ξενοδοχείο Hilton Cavalieri της Ρώμης. Με Chef τον Heinz Beck στο τιμόνι το εστιατόριο έχει βραβευτεί με 3 αστέρια Michelin. Το τραπέζι μας βρισκόταν στο μπαλκόνι του εστιατορίου και είχαμε όλη την Ρώμη στα πόδια μας. Με μια κόκκινη σελήνη να κρέμεται πάνω από την αιώνια πόλη ξεκίνησε ο γαστρονομικός / γευσιγνωστικός μαραθώνιος.
Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι ένα σκαμπό-τραπεζάκι βρισκόταν τοποθετημένο δίπλα σε κάθε κυρία για να βάλει την τσάντα της. Ως καλοσώρισμα το μενού περιλάμβανε ένα "amuse bouche" από αχιβάδες και καραβίδα με καπουτσίνο και ζελέ σέλινου. Η οινοφιλική πλευρά του δείπνου ξεκίνησε με ένα Spumante το Riserva del Fondatore 2000 του Giulio Ferrari, από την ποικιλία Chardonnay με την μέθοδο sur lie (οι οινολάσπες παραμένουν για 9 χρόνια). Ωραία αρώματα ψημένου ψωμιού, ζύμης, βουτύρου και νότες ψητά μήλα. Φρεσκάδα. Αφού διαλέξαμε μερικά από τα φρεσκοψήμενα ψωμιά, μας παρουσίασαν ιταλικό ελαιόλαδο σε μικρό μπουκάλι (έμοιαζε με μπουκάλι για άρωμα) για να συνοδεύσουμε το ψωμί μας. Ιταλική φινέτσα ή φρου-φρου; Την επόμενη στιγμή στο καθένα μας σέρβιραν δυο διαφορετικά είδη αλατιού το ένα από την Νορβηγία με κόκκινο πιπέρι και το άλλο, αλάτι ηφαιστείου με στάχτη και κάρβουνο. Μαζί με το λάδι δημιουργούσαν ένα πολύ ωραίο πάντρεμα. Το πρώτο πιάτο του μαραθωνίου ήταν μια φέτα ώμου τόνου μαζί με ένα πουρέ αφυδατωμένου αρακά και μια κουταλιά βραστού αμάρανθου (δημητριακό). Το πιάτο συνδυάστηκε με το Fiano D'Avelino 2007 του Guido Marsella – αρώματα ορυκτών, καπνού, μελιού και κεριού. Μεσαίο σώμα και ωραία οξύτητα.
Συνεχίσαμε με μια σούπα τυριού παρμεζάνας με διάφορα λαχανικά, βότανα και αβγό από ορτύκι. Δεν πίστευα ότι θα έτρωγα ποτέ σούπα από παρμεζάνα , βέβαια τώρα που πλέον ένα κομμάτι της σύγχρονης μαγειρικής αγγίζει την επιστήμη όλα να τα περιμένουμε!
Η σούπα ή μάλλον πιο συγκεκριμένα το "infusion" δεν άφηνε κανένα από τα συστατικά να κυριαρχεί, όλα ήταν σε ισορροπία. Αμέσως μετά ένα maccheroncini ολικής αλέσεως με κόκκινες γαρίδες με coulis καπνιστής μελιτζάνας και κρουτόν. Εδώ ήπιαμε το τελευταίο λευκό κρασί της βραδιάς, τo Fiorduva 2007 της Marisa Cuomo από τρεις γηγενείς ποικιλίες Fenile, Ripoli και Ginestra. Τα λεμονάτα και αλμύρα αρώματα θύμιζαν ασύρτικο και Sauvignon Blanc με βοτανικές νότες. Μεσαίο σώμα, στόμα γεμάτο με εσπεριδοειδή και λίγο μέλι με οξύτητα που διαρκεί. Είχε έρθει η ώρα για τα ερυθρά κρασιά αν και η αρχική πρόταση ήταν να ξεκινήσουμε με ένα Montepulciano D'Abruzzo η συζήτηση με τον sommelier Marco Reitano οδήγησε στην πρόταση του, την οποία δεχθήκαμε να διαλέξει εκείνος τα πιο αντιπροσωπευτικά κρασιά για τα επόμενα πιάτα. Απόφαση που μας έδωσε την δυνατότητα να ανακαλύψουμε αρκετά διαμάντια του ιταλικού αμπελώνα. Ένα cannolo καραβιδόψυχας και λαχανικών με σάλτσα ελιάς, tapioca και Campari έφθασε μπροστά μας, για να συνδυαστεί με το φοβερό Vinupetra I Vigneri 2006 από την ποικιλία Nerello Mascalese. Γήινα, δέρμα και ορυκτά αρώματα έπαιζαν με μαύρα κεράσια και βότανα garrigue (όπως λεβάντα, δεντρολίβανο, ρίγανη και φασκόμηλο). Ελαφρύ προς μεσαίο σώμα, ικανοποιητική οξύτητα, λίγες τανίνες και στόμα γεμάτο με αρώματα βύσσινο και κόκκινα κεράσια. Παρά τους 14.4%, ήταν ευκολόπιοτο. Την στιγμή που ο ενθουσιασμός στα πρόσωπα ήταν έκδηλος και η συζήτηση έχει ανάψει. Στο τραπέζι κάνουν την εμφάνιση τους ποτήρια τύπου Βουργουνδίας για να σερβιριστεί το Aglianico del Vulture Vigna Caselle 2003 του D'Angelo. Θέλω να πιστεύω ότι μας προτείνανε αυτό το κρασί επειδή ήμασταν Έλληνες. Η ποικιλία Aglianico έχει ελληνικές ρίζες (το Aglianico είναι παράφραση της λέξης ελληνικό) και σύμφωνα με την παράδοση την έφεραν οι αρχαίοι Έλληνες στις αποικίες της Magna Graecia (Μεγάλη Ελλάδα) στη Νότια Ιταλία. Τα ποτήρια γέμισαν με αρώματα γήινα, δάσους, βότανα και στην συνέχεια σκούρα φρούτα. Το μπουκέτο των αρωμάτων θύμιζε Pinot Noir Βουργουνδίας. Μεσαίου βάρους σώμα με την οξύτητα να ισορροπεί τις αισθητές τανίνες και ένα όμορφο και συνάμα πικάντικό τελείωμα. Καταπληκτικός συνδυασμός με το λαβράκι μαζί με vinaigrette από μαριναρισμένη αντσούγια και γλυκιά πιπεριά chilli. Μετά το ψάρι ακολούθησε ένα emince κουνελιου "του κυνηγού" με κρέμα γλυκιάς πιπεριάς. Ενώ ένα τοσκανέζικο κρασί το Poggio a Venti Massa Vecchia 2002 βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων μας. Μιας άλλης διάστασης του φημισμένου Sangiovese. Κεράσια, τσάι, δέρμα, ευκάλυπτος και μέντα στη μύτη, μέσου βάρους σώμα και στο στόμα να κυριαρχεί το τσάι, τα μανιτάρια και μια υφάλμυρη επίγευση. Το τελευταίο πιάτο κρέατος ήταν δυστυχώς για μας και το μόνο μείον της πανέμορφης βραδιάς. Μπούτι αρνιού με σάλτσα ντομάτας, με ρικότα και βασιλικό. Δεν ήταν κακό-καλοφτιαγμένο αλλά τίποτα το συναρπαστικό. Η σάλτσα έμοιαζε με τοματοπελτέ ή ένα αριστοκρατικό κέτσαπ. Εδώ μπορεί να φταίει το ότι σαν Έλληνες, ξέρουμε από καλό αρνί και ότι πολλές φορές δεν θέλει να το βυθίζεις σε σάλτσα. Απλώς σε σχέση με τα προηγούμενα πιάτα αυτό υπολειπόταν προπάντων σε φινέτσα. Το κρασί όμως μας αποζημίωσε Cannonau Dule Gabbas 2003(Grenache) αρώματα κακάου, καφέ, γλυκόριζας, καραμέλας, και μαύρα φρούτα και ένα τελείωμα γλυκών μπαχαρικών στο στόμα. Η ποικιλία εκλεκτών ιταλικών τυριών συνδυάστηκε με ένα παλαιωμένο Brunello Di Montalcino του Poggio Salvi 1979. Αρώματα ώριμων κόκκινων και μαύρων φρούτων και ακολουθούσαν αρώματα από δέρμα και μανιτάρια. Πλούσιο σώμα με γλυκό ξεκίνημα στο στόμα και μια επίγευση από ώριμα και καραμελωμένα φρούτα. Μόλις είχαμε τελειώσει τα τυριά και ξεκίνησε μια απίστευτη πανδαισία γλυκών. Η λέξη Grand Dessert στο μενού μας δεν μας είχε προβληματίσει καθόλου. Παγωτό μπέικον με μάνγκο και ανανά απίστευτός συνδυασμός γεύσεων και η έκπληξη το πώς ένα αλμυρό αλλαντικό μπορεί να γίνει και παγωτό. Espresso macchiato από καρύδα, σουφλέ σοκολάτας με grand marnier και ένα gratinee κρέμα framboise. Τώρα τελειώσαμε... αλλά είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι, στο τραπέζι κατέφθασε ένα "pouro" γκοφρέτας με γέμιση παγωτό φράουλας και ένα τιραμισού / zabaglione. Η συνέχεια περιλάμβανε ένα ασημένιο κουτί με συρτάρια, που το κάθε συρτάρι έκρυβε γλυκούς θησαυρούς- διάφορα petit fours το ένα πιο γευστικό από το άλλο. Αχ τι ωραίο τέλος αυτό μέχρι να έρθει μια ποικιλία από διαφορά είδη σοκολάτας. Αυτός ο ορυμαγδός ζαχαροπλαστικής συνδυάστηκε με Recioto della Valpolicella Bertani 2006 (Corvina, Rondinera kai Mondinara). Ωραία συμπύκνωση αρωμάτων βατόμουρου, δαμάσκηνου με νότες πιπεριάς, βοτάνων, γρασίδι και πιπέρι εντυπωσιακή η ισορροπημένη γλύκα. Πριν αναχωρήσουμε είχαμε μια ολιγόλεπτη συνομιλία με τον chef o Heinz Beck. To service ήταν άψογο, ενώ συνεχής ήταν η αλλαγή σε πετσέτες, σε φρέσκα λουλούδια και κεριά καθ’ολη την διάρκεια της βραδιάς.
Με μιά λέξη το La Pergola είναι "Χλιδή".

Κατσουλιέρης Κωνσταντίνος

Στιγμές από την Ρώμη.

2010-07-04T16:22:00.002+03:00

5η Μέρα.

La Pergola : μια βραδιά γεύσης και χλιδής.

2010-07-04T02:57:00.000+03:00

4η Μέρα.

Οι πανηγυρισμοί των νικητών.

2010-07-03T16:58:00.002+03:00

Siena: Μια μέρα μετά το Palio.

2010-07-03T13:50:00.003+03:00

4η Μέρα.

San Gimignano: Ο Μεσαίωνας στα καλύτερα του.

2010-07-02T23:27:00.000+03:00

3η Μέρα.

Ornellaia : Bolgheri σημαίνει δύναμη.

2010-07-02T16:03:00.012+03:00

3η Μέρα.

Sassicaia : Το πετράδι του στέμματος.

2010-07-02T12:50:00.004+03:00

3η Μέρα.

Castello Di Fonterutoli: Η κυριάρχη οικογένεια Mazzei.

2010-07-01T16:47:00.005+03:00

2η Μέρα.

Capanelle: Το οινοποιείο με την κάβα από το μέλλον.

2010-07-01T11:41:00.009+03:00

2η Μέρα.

Φλωρεντία: Οι πρώτες εικόνες.

2010-06-30T22:35:00.002+03:00

Castello di Monastero: Μοναστήρι χτες, σύγχρονο οινοποιείο σήμερα.

2010-06-30T18:17:00.005+03:00

1η Μέρα.

Frescobaldi: Ανάμεσα στο παρόν και το μύθο.

2010-06-30T14:41:00.011+03:00

1η Μέρα.

Οι Πρώτες στιγμές.

2010-06-30T10:38:00.000+03:00

Απέραντο πράσινο στο δρόμο για την Τοσκάνη

2010-06-30T10:32:00.004+03:00

1η Μέρα.

Ταξίδι στην Τοσκάνη του μύθου, της ιστορίας και της γεύσης

2010-06-30T07:37:00.000+03:00

1η μέρα

8:00 π.μ.: Συνάντηση και αναχώρηση από το αεροδρόμιο "Ελ. Βενιζέλος".

Σε ρυθμούς Τοσκάνης

2010-06-28T23:48:00.000+03:00

Έχουν μείνει μόνο λίγες ώρες πρίν την αναχώρηση Wineillusion Club για την Τοσκάνη.
Άπο τις 30 Ιουνίου εως στις 4 Ιουλίου, εικοσιεπτά μέλη του Wineillusion Club θα επισκεφθούν τα πιο σημαντικά οινοποιεία της περιοχής που αποτελούν οινοποιεία κορυφής όχι μόνο για την Ιταλία αλλά και για ολόκληρο τον οινικό κόσμο. Θέλοντας να μοιραστούμε με όλους εσάς αυτή την μοναδική εμπειρία, τις επόμενες ημέρες η σελίδα μας θα είναι αφιερώμενη σε αυτή την περιοχή. Κατά την διάρκεια της εκδρομής όλοι εσείς θα μπορείτε να είστε νοερά παρόντες, παρακολουθώντας μέσα από ένα πλήρες φωτογραφικό υλικό τις επισκέψεις και τις δραστηριοτήτες της, που θα δημοσιοποιείται λίγα λεπτά μετά την πραγματοποίησή τους.

Περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας.

Οι Ζώνες Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας της Τοσκάνης

2010-06-28T12:42:00.006+03:00

D.O.C

1.Ansonica Costa dell'Argentario
2.Barco Reale di Carmignano or Barco Reale
3.Bianco della Valdinievole
4.Bianco dell'Empolese
5.Bianco di Pitigliano
6.Bianco Pisano di San Torpè
7.Bianco Vergine della Valdichiana or Valdichiana
8.Bolgheri and Bolgheri Sassicaia
9.Candia dei Colli Apuani
10.Capalbio
11.Colli dell'Etruria Centrale
12.Colli di Luni
13.Colline Lucchesi
14.Cortona
15.Elba
16.Montecarlo
17.Montecucco
18.Monteregio di Massa Marittima
19.Montescudaio
20.Moscadello di Montalcino
21.Orcia
22.Parrina
23.Pomino
24.Rosso di Montalcino
25.Rosso di Montepulciano
26.San Gimignano
27.Sant'Antimo
28.Sovana
29.Val d'Arbia
30.Val di Cornia
31.Vin Santo del Chianti
32.Vin Santo del Chianti Classico
33.Vin Santo di Montepulciano

D.O.C.G

1.Brunello di Montalcino
2.Carmignano
3.Chianti
a.Classico
b.Colli Aretini
c.Colli Senesi
d.Colli Fiorentini
e.Colline Pisane
f.Montalbano
g.Montespertoli
h.Rufina
i.Chianti Superiore
4.Vernaccia di San Gimignano (Λευκός Οίνος)
5.Vino Nobile di Montepulciano
6.Morellino di Scansano
7.Aleatico dell' Elba (Γλυκός Οίνος)

New Wines of Greece: Μάλλον αργά

2010-06-07T21:42:00.006+03:00

Παρουσιάστηκε την Παρασκευή 4 Ιουνίου το «Στρατηγικό Σχέδιο για το branding & marketing του Επώνυμου Ελληνικού Κρασιού». Ειδικά για τις αγορές του εξωτερικού, όπως γνωστοποίησε η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου (ΕΔΟΑΟ), το Στρατηγικό Σχέδιο προτείνει την υλοποίηση καμπάνιας με σλόγκαν «New Wines of Greece», με στόχο τη δημιουργία μία εικόνας αξίας για το ελληνικό κρασί και την αύξηση της μέσης τιμής πώλησης των ελληνικών εμφιαλωμένων κρασιών. Στην παρούσα όμως φάση δεν πρέπει να περισσεύει ούτε η αισιοδοξία αλλά πολύ περισσότερο η υποκρισία.
Τα τελευταία 20 χρόνια η ανάπτυξη της αμπελοκαλλιέργειας, της οινοποίησης και τυποποίησης εμφιαλωμένου κρασιού στην χώρα μας υπήρξε ραγδαία.
Η εμφάνιση νέων οινοποιείων , οι καταρτισμένοι οινολόγοι που σε πολλές περιπτώσεις ανέδειξαν νέες αμπελουργικές ζώνες πέρα των παραδοσιακών, οι πολλές νέες ετικέτες και η εμφάνιση φυτεύσεων νέων ποικιλιών πέρα των κλασσικών είναι μερικά από τα στοιχεία που συνομολογούν στην ανάπτυξη που συνετελέστει όλα αυτά τα χρόνια. Δυστυχώς όμως δεν προέβλεψε κανείς να ασχοληθεί συστηματικά με την προώθηση αυτής της «αλλαγής». Ακόμα και αυτή γινόταν με την προσωπική φροντίδα των παραγωγών, των διακινητών , ανθρώπων της εστίασης και των ανάλογων μέσων ενημέρωσης (περιοδικών και ειδικών εκπομπών). Επειδή λοιπόν αυτό γινόταν χωρίς βασικό σχεδιασμό αρκετές φόρες το αποτέλεσμα όχι μόνο δεν ήταν το επιθυμητό αλλά μας γύριζε δεκαετίες πίσω.
Δύο δεκαετίες μετά, υπάρχει ήδη παγιωμένη άποψη σε μεγάλη μερίδα καταναλωτών ότι το ελληνικό εμφιαλωμένο κρασί είναι ακριβό όχι μόνο σε σχέση με την ποιότητα του αλλά και σε σχέση με τα εισαγόμενα κρασιά και δεύτερο και πιο ανησυχητικό ότι απευθύνεται σε λίγους και ειδικούς. Ειδικότερα για την παρουσία του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό παρόλο που κάποιοι μπορούν να με χαρακτηρίσουν υπερβολικό «το άλλο ανέκδοτο με το τοτό το ξέρετε». Η σχεδόν ανύπαρκτη παρουσία μας οφείλετε στο ότι οι μεγάλοι παίκτες στην πραγματικότητα δεν θέλουν τους μικρούς στα πόδια τους και οι ελληνικές ετικέτες του εξωτερικού βρίσκονται συνήθως στα αντίστοιχα ελληνικά εστιατόρια. Τα παραπάνω δεν τα παραβλέπει ούτε το «στρατηγικό σχέδιο» στις 200 και πλέον σελίδες του γίνεται απλά η διαπίστωση ότι το μη τυποποιημένο - ανώνυμο κρασί (χύμα) καταλαμβάνει το 50% της αγοράς (μάλλον αισιόδοξο ποσοστό). Στην φράση ανώνυμο θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση αυτό το κρασί δεν έχει προέλθει από κάποιο οινοποιείο; !!!
Για τις εξαγωγές απλά μας πληροφορεί ότι καταλαμβάνουμε το εκπληκτικό 0,32% της παγκόσμιας αγοράς. Είναι θετικό φυσικά που υπάρχει πια αυτό το σχέδιο, γιατί από μόνο του γίνεται σημείο αναφοράς. Από την άλλη έχουμε ακόμα μια άσκηση επί χαρτού με άρωμα «Ελλάδας». Διαπιστώσεις, καταγραφή επιτυχημένων project του εξωτερικού (μόνο που αυτά ξεκίνησαν δεκαετίες πριν και σε περιόδους παχεών αγελάδων), copy-paste ακαδημαϊκών τρόπων οργάνωσης σημείων πώλησης και προώθησης προϊόντος και υπηρεσιών σε σχέση με αυτό, πολιτική ίσων αποστάσεων χωρίς ευρηματικότητα και όραμα. Αναφορά μέχρι και για την βοήθεια που μπορεί να προσφέρει ένα επάγγελμα που έχει λοιδορηθεί αρκετά στην Ελλάδα αυτό του οινοχόου (sommelier), την στιγμή που επίσημα δεν έχει αναγνωριστεί από την ελληνική πολιτεία. Θα περίμενα αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο να είμαστε πιο τολμηροί να αντιλαμβανόμαστε τα λάθη και τις παραλείψεις μας και με μεγαλύτερο πάθος και δημιουργικότητα να διορθώνουμε και να χτίζουμε και όχι για άλλη μια φορά να κρύψουμε τις ακαθαρσίες κάτω από το χαλί. Διότι θα περάσουν οι δεκαετίες και θα αντιληφθούμε έκπληκτοι ως συνήθως ότι η κατανάλωση του ελληνικού κρασιού έχει ως μονάδα μέτρησης την καράφα και όχι την φιάλη (για άλλη μια φορά).

Αν έχετε την δύναμη διαβάστε το «Στρατηγικό Σχέδιο για το branding & marketing του Επώνυμου Ελληνικού Κρασιού» στον παρακάτω σύνδεσμο.
http://www.agrotypos.gr/images/stories/file/listespinakes/sxediokrasilow.pdf

Για να είναι η επιλογή πιο εύκολη.

2010-05-28T12:40:00.007+03:00

Πολλές φορές οι καταναλωτές κρασιού δυσκολεύονται στην επιλογή του,μπροστά στην πληθώρα των ετικετών μην γωρίζοντας συνήθως τα γευστικά χαρακτηριστικά του καθένα από αυτά. Θέλοντας να βοηθήσουμε όλους εσάς με ένα εύκολο και πρακτικό τρόπο χωρίς πολύ θεωρία, επιλέξαμε τις πιο δημοφιλείς λευκές και ερυθρές ποικιλίες και με γνώμονα πάντα τα κρασιά που παράγονται από αυτές δημιουργήσαμε δύο κατατάξεις ανάλογες με δύο χαρακτηριστικά το σώμα* και την οξύτητα** (στα ερυθρά την συνδυάσαμε και με τις τανίνες***). Σε μια κλίμακα λοιπόν τοποθετήσαμε τις ποικιλίες και σε μια άλλη απο το 0 εως το 10 βαθμολόγησαμε το ανάλογο χαρακτηριστικό. Όσο να αφορά το σώμα με 0 βαθμολογείτε το εντελώς υδαρές υγρό (που δεν υπάρχει τέτοιο κρασί) και με 10 το στιβαρό.
Για την οξύτητα με 0 τα κρασιά με ανύπαρκτη οξύτητα και με 10 αυτά που εμφανίζουν μεγάλη οξύτητα. Οι παρακάτω κατατάξεις αφορούν ξηρά κρασιά.

*Σώμα: Το πόσο βαρύ και εύρωστο είναι ένα κρασί. Εξαρτάται από το υψηλό αλκοόλ και το εκχύλισμα καθώς και από την ποιότητα της χρονιάς ή το κλίμα.

**Οξύτητα: Το σύνολο των ξηρών στοιχείων ενός κρασιού. Απαραίτητη για το νεύρο, τη διάρκεια, την επίγευση αλλά και τις δυνατότητες παλαίωσης όλων των κρασιών. Η παρουσία της εγγυάται την ζωντάνια και την φρεσκάδα, η έλλειψή της την επίπεδη αίσθηση και την πλαδαρότητα.

***Τανίνες: Από τις βασικότερες ουσίες που ξεχωρίζουν τα ερυθρά από τα λευκά κρασιά. Περιέχονται στις φλούδες των ερυθρών κυρίως ποικιλιών και προσδίδουν στα ερυθρά κρασιά δύναμη, δομή αλλά και χρώμα. Συνήθως η παλαίωση στη φιάλη τις βοηθάει να χάσουν τον στυπτικό τους χαρακτήρα και να αποκτήσουν βελούδινη υφή.

Λίγες γνώσεις για το τσάι.

2010-05-24T19:12:00.005+03:00

Στον ουρανό του ζύθου.

2010-05-22T12:37:00.001+03:00

Στιγμές Αλσατίας

2010-05-20T11:20:00.005+03:00

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 30 Απριλίου στην
κάβα Αμπελοσοφίες: Κειριαδών 81 Κ. Πετράλωνα

Το κτήμα Μουσών στο Wine Illusion.

2010-05-17T20:36:00.005+03:00

Η συνέντευξη δόθηκε στις 16 Μαΐου 2010,
στις εγκαταστάσεις του κτήματος στην Άσκρη Θηβών.

Η Αλσατία στην Αθήνα.

2010-05-16T22:52:00.001+03:00

Μειώσεις παντού ...και στο σούσι

2010-05-13T11:59:00.005+03:00

Να απαγορευτεί για το 2011 το εμπόριο σε διεθνές επίπεδο του ερυθρού τόνου πρότεινε η Ευρωπαϊκή Ένωση, για να αντιμετωπιστεί η μείωση των αποθεμάτων του απο την υπεραλίευση του σε Μεσόγειο και Ατλαντικό.
Το βασικό συστατικό του διαδεδομένου σούσι σύμφωνα με τους επιστήμονες έχει αποδεκατιστεί, αφού έχει απομείνει μόνο το 15% του αρχικού πληθυσμού. Προτείνεται λοιπόν ο ερυθρός τόνος να καταχωρηθεί στην λίστα των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών. Η πρόταση ήδη έχει προκαλέσει την αντίδραση της Ιαπωνίας...ενώ αναμένονται εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και συλλογή υπογραφών εναντίον της απόφασης (αστείο).

Μετά το μισθό αποχαιρέτα και το σούσι που χάνεις...

Το "ALAS" της γεύσης.

2010-05-12T13:13:00.007+03:00

Αναζητώντας, στο κέντρο της Αθήνας, έναν χώρο ευχάριστο και εναλλακτικό, ανακαλύψαμε και προτείνουμε το εστιατόριο ALAS.
Ένα παλιό, διατηρητέο αρχοντικό, με minimal και προσεγμένη εσωτερική διακόσμηση και με υπέροχη αυλή, καλύπτει κάθε διάθεση και γούστο!
Στο ALAS οι συνδυασμοί ποικίλλουν. καφές με γλυκό, ρακί με μεζέ, ποτά με σνακ. αλλά κυρίως κρασί με καλό φαγητό, σε πολύ προσιτές τιμές.
Τόσο το περιβάλλον όσο και η εξυπηρέτηση, δημιουργούν οικεία και φιλική ατμόσφαιρα.
Στην κουζίνα. η Ντένα! Δημιουργεί και συνθέτει από το πιο απλό μέχρι και το πιο σύνθετο πιάτο, αναδεικνύοντας την αρμονία των αρωμάτων και των γεύσεων!
Τέλος, την εικόνα συμπληρώνει ένας μικρός αριθμός άρτια επιλεγμένων, σε σχέση ποιότητας-τιμής, εμφιαλωμένων κρασιών καθώς και χύμα κρασί εξαιρετικής ποιότητας.

Σπεύσατε!

Info:
ALAS
ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ 110 & ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ
2130371200

Συντάκτης: Κατερίνα Γλυκοπούλου

Γευστική Δοκιμή: Στην κορυφή της Αλσατία

2010-04-29T10:49:00.002+03:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010, 20.30μ.μ

Ένα απ’ τα πιο ιστορικά οινοποιεία της Αλσατίας, το οινοποιείο του Paul Blanck,
θα μας παρουσιάσει τις διάσημες ποικιλίες της περιοχής που τόσο έχουν αγαπηθεί στην Ελλάδα.
Όσο δύσκολα προφέρονται τόσο εύκολα καταναλώνονται μεταφέροντάς μας στον μαγικό τους κόσμο.
Ελάτε να ανακαλύψετε την ζωντανή οινική ιστορία αιώνων της μυθικής Αλσατίας.

Κάβα Αμπελοσοφίες: Κειριαδών 81 Κ. Πετράλωνα
Δηλώσεις συμμετοχής στα : 2103421041 - 6936838922
Υπεύθυνος Κρατήσεων: Πυρουνάκης Νίκος

Πομπηία: Μια πόλη από το παρελθόν.

2010-04-09T12:46:00.007+03:00

Μια από τις επαύλεις της Πομπηίας.

Τοιχογραφία της γέννησης της Αφροδίτης στην Πομπηία.

Το φόρουμ αποτελεί το πιο πολυσύχναστο μέρος της πόλης...για τουρίστες.

Ο ναός του Δία - Βεζούβιος

To Thermopolium (Fast Food) του Vetutius Placidus στην Πομπηία.

Δρόμος στην Πομπηία.

Η φρίκη στα πρόσωπα θύματων του ηφαιστείου.

Το νησί των Σειρήνων : Εικόνες από το Capri

2010-04-08T13:57:00.012+03:00

La Piazzetta.

Ο σταθμός του τελεφερίκ στην Piazza Umberto I.

Το λιμάνι του Capri από ψηλά.

Το αρχαίο ρωμαϊκο λιμάνι.

Σπίτια καρφωμένα στους βράχους.

Βράχοι βουτηγμένοι σε βαθυγάλανα νερά.

Η ήρεμη απλότητα της φύσης.

Capri - Faraglioni.

Οι διάσημες σπηλιές του Capri.

Ο Βεζούβιος από το Capri.

Απομονωμένη βραχώδη παραλία (προσβάσιμη μόνο με βάρκα).

Πομπή Μ. Παρασκευή στο Amalfi

2010-04-08T13:29:00.003+03:00

Μεγάλη Παρασκευή στο Amalfi

2010-04-08T11:23:00.004+03:00

Ακόμα και ο Μυστικός Δείπνος μεγαλώνει

2010-04-08T10:42:00.006+03:00

Οι μερίδες φαγητού που εμφανίζονται σε πίνακες του Μυστικού Δείπνου έχουν μεγαλώσει κατ' αναλογία της μεγέθυνσης των γευμάτων στην καθημερινότητά μας, υποστηρίζουν διατροφολόγοι και ειδικοί στην παχυσαρκία.
Ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Cornell μελέτησε 52 από τους πιο διάσημους πίνακες της βιβλικής σκηνής και εστίασε στο μέγεθος των πιάτων που εμφανίζονται σε αυτούς. Μεταξύ άλλων, στο μικροσκόπιο μπήκαν πίνακες των El Greco, Leonardo Da Vinci, Lucas Cranach the Elder and Rubens.
Όπως διαπίστωσε, τα φαγητά, το ψωμί και τα πιάτα μπροστά στον Ιησού και τους μαθητές του σταδιακά αυξήθηκαν κατά δύο τρίτα. Αυτό, όπως λένε οι επιστήμονες, οφείλεται στο ότι η τέχνη μιμείται τη ζωή.
Ο καθηγητής Brian Wansink, επικεφαλής της έρευνας μαζί με τον αδερφό του Craig, γράφει στο International Journal of Obesity: «Πιστεύουμε ότι καθώς η τέχνη μιμείται τη ζωή, αυτές οι αλλαγές αντανακλώνται στις απεικονίσεις του πιο διάσημου δείπνου της ιστορίας».Όπως λέει, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι το φαινόμενο μεγαλύτερων μερίδων σε μεγαλύτερα πιάτα έχει προκύψει προοδευτικά κατά τη διάρκεια της χιλιετίας.
Τα κυρίως γεύματα μεγάλωσαν κατά 69% και το μέγεθος των πιάτων κατά 66% μεταξύ των παλαιότερων (περίπου το 1000 μ.Χ.) και των πιο πρόσφατων εικονογραφήσεων (1700 μ.Χ). Το μέγεθος του ψωμιού αυξήθηκε κατά 23%. Οι πιο έντονες αυξήσεις εντοπίστηκαν σε πίνακες που χρονολογούνται μετά το 1500 και έως το 1900 μ.Χ.
Σύμφωνα με τον Craig Wansink, καθηγητή θεολογίας, οι αλλαγές στο μέγεθος των μερίδων είναι πιθανόν αντανάκλαση πολιτιστικών διαφοροποιήσεων και όχι θρησκευτικών. «Δεν υπάρχει κάποιος θρησκευτικός λόγος που τα γεύματα μεγάλωσαν. Μπορεί να οφείλεται στο ότι όντως τα γεύματα μεγάλωσαν ή στο ότι οι άνθρωποι άρχισαν να ενδιαφέρονται περισσότερο για το φαγητό».

Γευστική δοκιμή : Οινική Υπερπαραγωγή

2010-03-10T10:31:00.003+02:00

Οινόραμα & Οινοτεχνία

2010-03-09T10:15:00.007+02:00

Η 10η έκθεση «Οινόραμα & Οινοτεχνία», θα ανοίξει σε λίγες ημέρες τις πύλες της (12 – 15 Μαρτίου) για να σας υποδεχθεί στο Εκθεσιακό Κέντρο MEC, στην Παιανία.
Με την συμμετοχή 200 εκθετών από το χώρο του κρασιού, των αποσταγμάτων και του αμπελοοινικού εξοπλισμού, θα βρεθείτε στο επίκεντρο των οινικών εξελίξεων!

Την πρόσκληση της έκθεσης, μπόρείτε να την τυπώσετε, να την συμπληρώσετε με τα στοιχεία σας και να την παραδώσετε στην υποδοχή της έκθεσης προκειμένου να μην πληρώσετε εισιτήριο
(15 ευρώ και για τις 4 ημέρες).

Wineillusion στιγμές στο "Μονοπώλιο Αθηνών".

2010-03-04T13:07:00.003+02:00

Το Wineillusion Club στην Τοσκάνη.

2010-02-16T13:45:00.001+02:00

Γαστρονομικό Δείπνο "Μονοπώλιο Αθηνών"

2010-02-16T13:26:00.002+02:00

Γευστική δοκιμή : Οινικός Παράδεισος

2010-02-02T13:19:00.008+02:00

Με επιτυχία και σε ιδιαίτερα ζεστό κλίμα πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Παρασκευή, η παρουσίαση των κρασιών του κτήματος Μερκούρη.
Ο άμεσος και μεστός λόγος του Βασίλη Κανελακόπουλου και οι εύστοχες ερωτήσεις των μελών του Wineillusion Club δημιούργησαν μια μοναδική ατμόσφαιρα.
Οι προσωπικές ευχαριστίες του κυρίου Κανελακόπουλου και των μελών προς τους διοργανωτές και συντονιστές της βραδιάς Νίκο Πυρουνάκη και Βούλα Δασακλή είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Τα κρασιά που δοκιμάστηκαν:

Φολόη 2009 - Τοπικός Οίνος Πισάτιδος, Λευκός Ξηρός (90% Ροδίτη , 10% Viognier).
Καλλιστώ 2009 - Τοπικός Οίνος Ηλείας, Λευκός Ξηρός (Ασύρτικο , Ρομπόλα).
Λαμπαδίας 2009 - Τοπικός Οίνος Ηλείας, Ροζέ Ξηρός (Grenache rouge , Sangiovese).
Αντάρης 2006 - Τοπικός Οίνος Ηλείας, Ερυθρός Ξηρός (Αυγουστιάτης , Mourvedre).
Κτήμα Μερκούρη 2006 - Τοπικός Οίνος Λετρίνων, Ερυθρός Ξηρός (Refosco , Μαυροδάφνη).
Κτήμα Μερκούρη Cava 2006 - Τοπικός Οίνος Λετρίνων, Ερυθρός Ξηρός (80% Refosco dal penducolo rosso , 20% Μαυροδάφνη).
Belvedere - Λευκός φυσικώς γλυκύς οίνος (Μαλβαζία).
Τέλος σε πρώτη γευστική δοκιμή παρουσιάστηκε και μια πειραματική εμφιάλωση ξηρής Μαυροδάφνης εσοδείας 2007.

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΗΜΑ ΣΚΟΥΡΑ

2010-02-01T12:38:00.014+02:00

Άποψη της περιοχής από τις εγκαταστάσεις του κτήματος Σκούρα.

Ο Γιώργος Σκούρας εξηγεί την φιλοσοφία του κτήματός του σε ελληνές οινοχόους.

Εικόνα από το εργαστήριο αναλύσεων που διαθέτει το κτήμα.

Οι ανοξείδωτες δεξαμένες του κτήματος.

Μερικά απο τα πολλά...πάρα πόλλα βαρέλια του κτήματος (1000).

Βαρέλια για την παλαίωση του " Λαβυρίνθου ". Ο "Λαβύρινθος" παράγεται με τη μέθοδο της solera (ανάμειξη κρασιών από διαφορετικές εσοδείες σε ένα βαρέλι).
Το εγχείρημα ξεκίνησε το 1999 και βάση του είναι ο Μέγας Οίνος.

Μέγας Οίνος.

Γευστική δοκιμή : Οινικός Παράδεισος

2010-01-20T12:08:00.003+02:00

Η λίστα ......της Ιωσηφίνας (κρασιών φυσικά)

2009-12-30T11:16:00.003+02:00

Όταν η Marie-Josèphe-Rose de Tascher de La Pagerie, περισσότερο γνωστή ως η αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα, πρώτη σύζυγος του Ναπολέοντα πέθανε το 1814, άφησε ένα σωρό απλήρωτων λογαριασμών και μια χρυσή κληρονομιά για τους ιστορικούς.
Η Ιωσηφίνα μεταξύ άλλων, υπήρξε ένας μεγάλος γνώστης και συλλέκτης ρούχων και μια καινοτόμος κηπουρός και βοτανολόγος.
Η γραπτή καταγραφή των περιουσιακών της στοιχείων από την ίδια, που βρέθηκε στο Chateau de Malmaison δυτικά του Παρισιού έχει εμπνεύσει μελέτες και εκθέσεις για θέματα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όπως τις τάσεις της μόδας αλλά και το στυλ της κηπουρική των αρχών του 19ου αιώνα.
Από τα αρχεία επιβεβαιώνεται ότι η Ιωσηφίνα εκτός από διάσημη οικοδέσποινα ήταν και μια μεγάλη συλλέκτης κρασιών αν και η ίδια δεν έπινε πολύ.
Η επίσημη απογραφή της περιουσίας της μετά το θάνατό της περιλαμβάνει πάνω από 13.000 μπουκάλια κρασί από όλο τον κόσμο. Από την Ν. Αφρική ως την Ουγγαρία. Ενώ είχε κρασιά από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Κύπρο και την Ελλάδα.
Μελέτη του 1814 " Η λίστα κρασιών της Ιωσηφίνας" αποκαλύπτει κάτι που μπορεί να φαίνεται έκπληξη αλλά ήταν για την εποχή, αξιοπερίεργο.
Σχεδόν το ήμισυ των φιαλών και βαρελιών της προερχόταν από αμπελώνες γύρω από το Μπορντό.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους οίκους, ελάχιστα γνωστοί στη Γαλλία την εποχή εκείνη, θα έρθει αργότερα να αναγνωριστούν ως τα μεγαλύτερα ονόματα της περιοχής του Medoc όπως τα Chateaux Latour, Lafite, Margaux και Haut-Brion.
25 χρόνια νωρίτερα, οι κάβες του βασιλιά Louis XVI δεν περιείχε ούτε ένα μπουκάλι από τους αμπελώνες της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Στην αριστοκρατική γαλλική κοινωνία του 18ου αιώνα, βασίλευαν τα κρασιά της Βουργουνδίας και οι σαμπάνιες.
Ήταν η αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα προάγγελος της μεγάλης αλλαγής που επέτρεψε στους αμπελώνες του Μπορντό, και ιδιαίτερα στα μεγάλα chateaux του Medoc, να βγουν από τα μέσα του 19ου αιώνα ως το πλέον πολύτιμα κρασιά της Γαλλία και του κόσμου. Στην συγκεκριμένη λίστα περιλαμβάνεται και μια συλλογή από ρούμι από τον τόπο καταγωγής της Ιωσηφίνας , την Μαρτινίκα.
Με το θέμα αυτό ασχολείται και η έκθεση που διοργανώνεται αυτές τις ημέρες στο Chateau de Malmaison και θα διαρκέσει ως τις 8 Μαρτίου.
Στην συνέχεια η έκθεση θα παρουσιαστεί στην Ελβετία και στην Ρώμη.
Αντίθετα με την σύζυγο του, ο Ναπολέοντας υπήρξε πάντοτε λάτρης των κρασιών της Βουργουνδίας και της σαμπάνιας. Ενώ στα τελευταία χρόνια της ζωής του λόγω της εξορίας του στο νησί Αγία Ελένη έδειξε συμπάθεια και για τα κρασιά της Ν. Αφρικής. Η έκθεση δεν περιλαμβάνει ούτε ένα μπουκάλι από την συλλογή της Αυτοκράτειρας αφού όλα έχουν καταναλωθεί στα χρόνια που ακολούθησαν.

Πουλήθηκε κονιάκ αντί…25.000 ευρώ

2009-12-08T12:46:00.004+02:00

Για 25.000 ευρώ πωλήθηκε μία φιάλη κονιάκ του 1788 (1 χρόνο πριν την Γαλλική Επανάσταση) σε δημοπρασία της κάβας γνωστού εστιατορίου στο Παρίσι.
Πρόκειται για φιάλη εσοδείας 1788, του οίκου Clos du Griffier, που πωλήθηκε σε δημοπρασία ενός μέρους της κάβας του διάσημου παρισινού εστιατορίου Tour d' Argent.
Το ποσό αυτό θα διατεθεί στην οργάνωση Μικροί Πρίγκιπες (Petits Princes), η οποία βοηθά παιδιά με σοβαρές ασθένειες να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, ανακοίνωσε ο οίκος Piasa, που οργανώνει τη διήμερη δημοπρασία.
Δύο άλλες φιάλες, σε λιγότερο καλή κατάσταση, από το ίδιο κονιάκ πωλήθηκαν αντίστοιχα 17.000 και 15.000 ευρώ, παρουσία του ιδιοκτήτη του Tour d' Argent André Terrail.
Οι τρεις φιάλες, που αποτελούσαν τα κορυφαία κομμάτια της δημοπρασίας, είχαν τιμή εκκίνησης τα 2.500 ευρώ.
Συνολικά, η πώληση 18.000 μπουκαλιών (που αντιπροσωπεύουν το 4% της κάβας του εστιατορίου) αναμένεται να αποφέρει έσοδα άνω του ενός εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με τον André Terrail, η δημοπρασία βασικό στόχο έχει να αδειάσει λίγο χώρο στην κάβα του Tour d' Argent, διαθέτοντας κάποιο από το απόθεμά του.
Ο επικεφαλής οινοχοός του εστιατορίου David Ridzway βρετανικής καταγωγής πρόσθεσε επίσης πως ικανοποιεί συνάμα «και μία χρηματική ανάγκη».
Σημειώνεται ότι μετά τη δημοπρασία, η κάβα, επιφάνειας 1.200 μ2, που απλώνεται σε δύο ορόφους, θα περιλαμβάνει 420.000 φιάλες.

Γευστική δοκιμή : Μαγεία Οίνου και Πνεύματος

2009-11-27T11:25:00.002+02:00

Γευστική Δοκιμή: Σαμπάνιας και άλλων αφρωδών οίνων.

2009-11-19T13:43:00.004+02:00

Γευστική δοκιμή : Στην κορυφή της απόλαυσης

2009-11-17T09:57:00.003+02:00

Όταν τα μάτια είναι ερμητικά κλειστά οι στιγμές είναι μοναδικές

2009-11-10T12:08:00.007+02:00

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 1ο Ελληνικό Sensory Dining στην Trattoria Nonna Pina με πρωτοβουλία του Wineillusion Club.
Οι ζεστές ευχαριστίες των παρεβρισκομένων ήταν η μεγαλύτερη επιβράβευση.
Τους ευχαριστούμε και εμείς θερμά.

2009-11-10T12:03:00.004+02:00

2009-11-10T12:01:00.004+02:00

ΜΑΤΙΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΑ!

2009-10-30T11:05:00.003+02:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 09 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009, 20.30μ.μ.:

Χωρίς την προκατάληψη και την γνώση της όρασης, φτάνεις στην αλήθεια της απόλαυσης.
Το Nonna Pina έχει ετοιμάσει για εσάς τους πιο προκλητικούς συνδυασμούς
κρασιού-φαγητού. Θα τολμήσετε να τους δοκιμάσετε με μάτια ερμητικά κλειστά ;;;
Ήρθε η ώρα να κλείσετε τα μάτια σας και να αφήσετε τις αισθήσεις σας να σας οδηγήσουν στη απόλαυση.

Menu

Eyes wide shut:
Zuppa (Σούπα).

Piattina di Quatro Sapori (Πανδαισία 4 διαφορετικών γεύσεων).

Eyes open:
Tortino di Melanzane con fonduttta di formaggio e Veluttata di Pomodori
(Μελιτζάνες γεμιστές με λαχανικά με φοντύ τυριών και βελουτάτα τομάτας).

Osobucco Alla Milanese (Τρυφερό οσομπούκο με παραδοσιακή μιλανέζικη συνταγή).

Eyes wide shut:
Sopresa di Nonna Pina.

Millefoglie al ciocolato (Μιλφέιγ σοκολάτας).

To menu επιμελήθηκε η chef Angela Rombi.

Το menu θα συνοδεύεται από 5 εξαιρετικά κρασιά και Grappa,
επιλογή του οινοχόου Μάνου Κεντικελένη.

Τα κρασιά
Mionetto Sergio Spumante Rose.
Feudi Di San Gregorio Greco Di Tufo 2007.
Saracco Pinot Nero 2007.
Castello Di Fonterutoli Chianti Classico 2005.
Tenuta Il Poggione Moscadelo Di Montalcino.
Tenuta Il Poggione Grappa di Brunello.

Τιμή ανά άτομο : 60€
Για κρατήσεις θέσεων έως την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009.
Nonna Pina Trattoria : Εθν. Μακαρίου 64 Δάφνη. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 9021118

Μια πρωτοβουλία του Winellusion Club.

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων Wineillusion Club

2009-10-30T10:32:00.003+02:00

ΔΕΥΤΕΡΑ 09 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009, 20.30μ.μ
ΜΑΤΙΑ ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΑ!

Είναι βέβαιο ότι όταν κλείνεις τα μάτια όλες οι υπόλοιπες αισθήσεις απογειώνονται. Χωρίς την προκατάληψη και την γνώση της Όρασης φτάνεις στην αλήθεια της απόλαυσης.
Ο Sommelier Μάνος Κεντικελένης και η Σεφ Άντζελα Rombi έχουν ετοιμάσει για εσάς τους πιο προκλητικούς συνδυασμούς κρασιού-φαγητού.
Θα τολμήσετε να τους δοκιμάσετε με μάτια ερμητικά κλειστά;

Τιμή συμμετοχής: 60€

ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009, 20.30μ.μ
ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ!

Όλοι λίγο πολύ απολαμβάνουμε πότε ένα καλό πούρο πότε ένα καλό Port.
Ο συνδυασμός τους όμως είναι βγαλμένος απ’ τον παράδεισο.
Ο ειδικός του κουβανέζικου πούρου Διονύσης Κοκολάκης και το μέλος της
πανελλήνιας ένωσης οινοχόων Μάνος Κεντικελένης θα μας μυήσουν σε ένα
σεμινάριο – γευσιγνωσία που θα μας μείνει αξέχαστο.

Τιμή συμμετοχής: Θα ανακοινωθεί.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 04 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2009, 20.30μ.μ
ΜΑΓΕΙΑ ΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ο Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος είναι μία απ’ τις πιο σημαντικές και πληθωρικές οινικές προσωπικότητες στην Ελλάδα.
Ελάτε στο μαγικό ταξίδι που θα μας κάνει με τα κρασιά και τα αποστάγματά του!!!

Δωρεάν συμμετοχή.

Οι εκδηλώσεις ‘Ορυκτή απόλαυση’ και ‘Μαγεία Οίνου και Πνεύματος’
θα πραγματοποιηθούν στην κάβα ‘Αμπελοσοφίες’ (Κειριαδών 81 Κ. Πετράλωνα).
Οι εκδηλώσεις ‘Μάτια ερμητικά κλειστά’ και ‘Στην κορυφή της Απόλαυσης’
θα πραγματοποιηθούν στο εστιατόριο Nonna Pina (Εθν. Μακαρίου 64 Δάφνη).
Δηλώσεις συμμετοχής στο: 2103421041 και 6936838922 ή 6944754378
Υπεύθυνοι Κρατήσεων: Κεντικελένης Μάνος - Πυρουνάκης Νίκος
Παρακαλούμε δηλώστε έγκαιρα την συμμετοχή σας.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων , θα τηρείται αυστηρή σειρά προτεραιότητας.

ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

2009-10-30T10:26:00.003+02:00

Από την πρώτη γευσιγνωσία του Wineillusion Club.

Ένα Club Οινοφίλων γεννήθηκε

2009-10-30T10:10:00.004+02:00

Την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου το Wineillusion διοργάνωσε την πρώτη του γευσιγνωσία, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την ίδρυση του Wine Illusion Club

Για το Wineillusion Club
Ο οίνος είναι επικοινωνία, δημιουργία, συνεύρεση και απογειώνει τις αισθήσεις.
Όπως απλά σχεδόν μαγικά απελευθερώνει τα αρώματα του με ένα στροβιλισμός στο ποτήρι.

Το Wine Illusion είναι ένα Club το οποίο ξεκινάει με την επιθυμία να μπορέσει να οδηγήσει το πάθος που έχουμε για το κρασί σε μια ισορροπία στις άκρες των αισθήσεων.
Σε αυτό που δεν μπορεί να καταγραφεί, άλλα το αισθανόμαστε όταν απολαμβάνουμε ένα καλό ποτήρι κρασί.

Δεν είναι ένα Club που απευθύνεται μόνο στους «ειδικούς» αλλά και σε αυτούς που θέλουν να μάθουν, για τους επαγγελματίες αλλά και για τους οινόφιλους, ένα Club ανοιχτό στον καθένα με μόνη προϋπόθεση την αγάπη του για το κρασί.
Γευσιγνωσίες, παρουσιάσεις παραγωγών, σεμινάρια, γαστρονομικά δείπνα, οινικά ταξίδια σε Ελλάδα και εξωτερικό θα μας μεταφέρουν στην μαγεία του.

Με το Wine Illusion Club θα έχετε την δυνατότητα :

Να δοκιμάσετε κρασιά από γνωστές και άγνωστες οινικές περιοχές του κόσμου κατά την διάρκεια ενός τακτικού προγράμματος θεματικών γευσιγνωσιών.

Nα γνωρίσετε και να απαντήσουν στις ερωτήσεις σας οι καλύτεροι Έλληνες παραγωγοί δοκιμάζοντας δωρεάν τα κρασιά τους.

Στο εστιατόριο Νonna Pina θα έχετε την ευκαιρία να καταναλώνεται την δική σας «μοναδική» φιάλη κρασί πληρώνοντας σέρβις κρασιού 6 € ανά άτομο (εκτός Παρασκευής και Σαββάτου).

Να πραγματοποιήσετε ιδιωτικές γευσιγνωσίες της επιλογής σας σε συμβεβλημένα εστιατόρια και κάβες.

Να παρακολουθήσετε εκπαιδευτικά σεμινάρια κρασιού και γαστρονομίας από καταξιωμένους επαγγελματίες.

Να ταξιδέψετε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό και να γνωρίσετε τους τόπους παραγωγής των καλύτερων κρασιών, τις σημαντικότερες περιοχές αμπελοκαλλιέργειας, τους ίδιους τους παραγωγούς, τις γαστρονομικές συνήθειες και τον πολιτισμό τους.

Το Wine Illusion Club κάθε μήνα θα δημιουργεί μια ιδιαίτερη λίστα κρασιών σε προνομιακές τιμές μόνο για τα μέλη του ενώ ταυτόχρονα από μια πλούσια γκάμα κρασιών θα δίνει την ευκαιρία στο μέλος να αποκτήσει κρασιά με 10% έκπτωση.

Παράλληλα μέσα από ένα κατάλογο εορταστικών συνθέσεων δώρων θα μπορεί να εξυπηρετήσει τόσο μεμονωμένες όσο και μαζικές αποστολές χωρίς χρέωση αποστολής για τα μέλη.

Θα φροντίζει να ενημερώνει τα μέλη του με το μέσο που αυτά επιλέγουν για τα οινικά δρώμενα, τις δραστηριότητες και τις προσφορές του Club.

Οι άνθρωποι του Wine Illusion με προσωπική φροντίδα θα επιλέγουν και θα προτείνουν αξεσουάρ κρασιού, συντηρητές οίνου, πούρα και γαστρονομικά προϊόντα όπου το μέλος θα μπορεί να τα αποκτήσει με έκπτωση.

Η ετήσια συνδρομή για την απόκτηση κάρτας μέλους κοστίζει 30 ευρώ.
Το μέλος αποκτά το δικαίωμα να συνοδεύεται στις εκδηλώσεις ή γευσιγνωσίες,
ενώ με την εγγραφή του λαμβάνει ένα δώρο προσφοράς του Club.

To Wine Illusion απογειώνει τις αισθήσεις, ζήστε το!!!

1η Γευσιγνωσία του Wineillusion Club

2009-10-19T21:12:00.005+03:00

Το Wineillusion Club είναι γεγονός.

Ελάτε στην εναρκτήρια γευσιγνωσία να γνωριστούμε και να ανταλλάξουμε απόψεις πίνοντας τα κρασιά ενός κορυφαίου παραγωγού.

Στιγμές από το ετήσιο GENKA WINE FAIR 2009

2009-10-11T19:49:00.006+03:00

Παγματοποιήθηκε για 5η συνεχή χρονιά η ετήσια γευσιγνωσία της εταιρείας ΓΕΝΚΑ, στο ξενοδοχείο HILTON.
Τα κρασιά πολλά, από όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Λίγα όμως ήταν αυτά που εντυπωσίασαν. Αρκετά ήταν στο καλύτερο σημείο της εξέλιξή τους , ενώ επίσης αρκετά και αυτά που μου φάνηκαν κουρασμένα.
Αυτά που ξεχώρισα μάλλον ήταν οι συνήθεις ύποπτοι.

Οι σαμπάνιες:
Ayala Rose Nature και η Bollinger Grande Annee.

Τα λευκά:
Bouchard Pere & Fils Chassagne Montrachet(Γαλλία-Βουργουνδία).
Bouchard Pere & Fils Puligny Montrachet(Γαλλία-Βουργουνδία).
Guigal Condrieu(Γαλλία-Ροδανός).
Feudi San Gregorio Greco di Tufo(Ιταλία-Καμπανία).
Κτήμα Μερκούρη Φολόη Fume.
Κτήμα Αργυρού Βαρέλι.

Τα Ερυθρά:
Torres Miguel Perpetual(Ισπανία-Priorat).
Η αποκάλυψη της σημερινής εκδήλωσης έχει όνομα και αυτό είναι το
Escarpment Pinot Noir από την Νέα Ζηλανδία.
Ravenswood Sonoma Zinfandel(Η.Π.Α-Καλιφόρνια).
Joseph Phelps Insignia(Η.Π.Α-Καλιφόρνια).

Τέλος το Vinsanto Αργυρού 1986, το κονιάκ του οίκου Delamain Pale & Dry και η γκράπα του Jacopo Poli Torcolato 2003 άφησαν την πιο γλυκιά αίσθησή από μια εκδήλωση που ήταν άψογη οργανωτικά.

Armand de Brignac Brut Gold Champagne στην Ελλάδα

2009-10-09T09:56:00.004+03:00

Την Τρίτη 6 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο King George η επίσημη παρουσίαση της σαμπάνιας Armand de Brignac Brut Gold στην Ελλάδα.
Προερχόμενη από τις ποικιλίες Pinot Noir, Pinot Meunier και, φυσικά, Chardonnay ήταν η έκπληξη του φετινού διαγωνισμού του κορυφαίου περιοδικού Fine Champagne Μagazine. Μετά από διαδικασία τυφλής δοκιμής, κορυφαίοι γευσιγνώστες, ανέβασαν την Armand de Brignac Brut Gold στο πρώτο βάθρο, αφήνοντας πίσω 1.000 ετικέτες από όλο τον κόσμο.
Μόνο 50.000 φιάλες Armand de Brignac Brut Gold παράγονται ετησίως από τα περίτεχνα και έμπειρα χέρια των, μόλις, 8 στον αριθμό εξειδικευμένων τεχνιτών σαμπάνιας της οικογένειας Cattier.
Όλος αυτός ο πλούτος γεύσεων και εμπειρίας (από το 1763 παρακαλώ) κλείνεται στην αγκαλιά ενός χρυσού μπουκαλιού που δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί υπόδειγμα φινέτσας και γοητείας.
Σχεδιασμένο από το φημισμένο Γάλλο σχεδιαστή μόδας André Courrèges συστήνει το περιεχόμενό του στο δοκιμαστή από μια λεπτή φλούδα κασσίτερου όπου αριστοτεχνικά χέρια, έχουν χαράξει με επιμονή και συνέπεια την μονάκριβη ταυτότητά της Armand de Brignac Brut Gold.
Για τη λιανική της πώληση, η Armand de Brignac Brut Gold τοποθετείται με φροντίδα μέσα σε μια μαύρη, λακαρισμένη, ξύλινη θήκη, ντυμένη εσωτερικά με μαύρο βελούδο όπου επάνω είναι τυπωμένο το οικόσημο του παραγωγού της.
Η θήκη κλείνεται και μια σκαλισμένη πλάκα στο επάνω μέρος της, δίνει το στίγμα της Armand de Brignac Brut Gold διακριτικά και περίτεχνα, σαν ένα επτασφράγιστο μυστικό.
Η φρεσκάδα που προσφέρει στο στόμα είναι αξιοσημείωτη. Με κυρίαρχα τα αρώματα του κίτρου και με ελαφρές αφθώδεις νότες. Στο στόμα με κρεμμώδη υφή αλλά μέτριο σώμα και τα αρώματα να συμπληρώνονται με ελαφρές νότες ψωμιού.
Το παιχνίδισμα και η ζωντάνια της διαρκεί σε μια πραγματικά μακρά επίγευση.

Nonna Pina Tasting Tour

2009-09-29T11:44:00.005+03:00

To NONNA PINA, το γνωστό ιταλικό εστιατόριο στη Δάφνη μας καλοσώρισε και φέτος στο φιλόξενο χώρο του, γευστικά ανανεωμένο αλλά πάντα πιστό στην ποιότητα και στο σεβασμό για την ιταλική κουζίνα.
Δοκιμάσαμε και μας άρεσε η αυθεντική φοκάτσια από την περιοχή του Recco , το τορτελόνι πατάτας με χειροποίητο πέστο και το κουνέλι με την παραδοσιακή συνταγή της Linguria (γλύψαμε και τα δάκτυλά μας).
Και για τους φανατικά λάτρεις της ιταλικής κουζίνας, μας πληροφόρησαν ότι από 14/10 και κάθε δυο εβδομάδες το ΝΟΝΝΑ ΡΙΝΑ θα ταξιδεύει με μενού 5 πιάτων στη γευστική πλευρά των νομών της Ιταλίας...
Πρώτη στάση....Σικελία...

Θα επανέλθουμε σίγουρα.

Nonna Pina
Εθν. Μακαρίου 64 Δάφνη
Τηλ. 2109021118

Oenocosmos : Γευστική Δοκιμή

2009-09-27T22:02:00.006+03:00

Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο η γευστική δοκιμή που διοργάνωσε η εταιρία Oenocosmos.
Επαγγελματίες αλλά και απλοί οινόφιλοι είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν κρασιά από το διεθνή αμπελώνα , αφού η συγκεκριμένη εταιρία στο portofolio της διαθέτει μονό ξένους παραγωγούς. Μάλιστα κάποιοι αποτελούν και την παγκόσμια elit στο χώρο του κρασιού.
Αρκετά με εντυπωσίασαν, ενώ υπήρξαν και περιπτώσεις που απογοητεύτηκα.

Αναφέρω τα κρασιά που ξεχώρισα.

Λευκά ξηρά κρασιά

Carillon Puligny Montrachet 2007 (Βουργουνδία, Γαλλία - Chardonnay)
Verget Chablis Bougros Grand Cru 2004 (Βουργουνδία, Γαλλία - Chardonnay)
Passopisciaro Guardiola 2008 (Σικελία, Ιταλία - Chardonnay)
Fairview Viognier 2008 (Νότιος Αφρική)
Spy Valley Sauvignon Blanc 2007 (Marlborough, Νέα Ζηλανδία)
Shaw & Smith M3 Chardonnay 2008 (Αυστραλία)

Το πιο ιδιαίτερο λευκό ξηρό κρασί που δοκίμασα ήταν το Planeta Cometa 2007 (Σικελία, Ιταλία - Fiano) στη μύτη πολύπλοκο αρωματικά αλλά που θύμιζε γλυκό κρασί και όχι ξήρο.

Ερυθρά ξηρά κρασιά

Boekenhoutskloof Syrah 2006 (Νότιος Αφρική)
Tuarita Perlato del Bosco 2006 (Τοσκάνη, Ιταλία – Sangiovese, Cabernet Sauvignon)
Valdicava Rosso di Montalcino 2007 (Τοσκάνη, Ιταλία – Sangiovese)
Argiolas Costera 2007 (Σαρδηνία, Ιταλία – Cannonau)
Leroy Chambolle Musigny 2004 (Βουργουνδία, Γαλλία – Pinot Noir)
Roda I 2004 (Rioja, Ισπανία – Tempranillo)

Ήταν μια πετυχημένη οργανωτικά εκδήλωση αλλά μια φιλική συμβουλή την επόμενη φορά ο χώρος που θα επιλεγεί να είναι πιο άνετος.

Γευστική Δοκιμή

2009-09-26T09:09:00.005+03:00

Την ετήσια γευσιγνωσία της θα πραγματοποιήσει η εταιρία Oenocosmos την Κυριακή 27.09.2009 στο Ξενοδοχείο Athens Atrium Ωκεανιδών 21 , Αγιος Σώστης - Νέα Σμύρνη. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης το οινόφιλο κοινό θα έχει την δυνατότητα να δοκιμάσει τα κρασιά φημισμένων παραγωγών του κόσμου.

Aπό
Ιταλία: Bava – Tenuta Dell’ Ornellaia – Montevetrano –
Tenuta Valdicana – Luce Della Vite – Tenuta Di Trinoro –
Castello Di Fonterutoli – Tuarita – Planeta – Argiolas.

Γαλλία: Champagne Palmer – Champange Jacquesson – Andre Lurton – Henri Bourgeois – Jean Marc Brocard – Louis Carillon – Leroy – Verget.

Ισπανία: Bodegas Roda.

Πορτογαλία: Quinta do Crasto – Niepoort.

Γερμανία: Markus Molitor.

Νέα Ζηλανδία: Spy Valley.

Αυστραλία: Shaw & Smith.

Νότιος Αφρική: Escapades – Vergelegen – Kaapzincht – Delheim – Boekenhoutskloof – Landskroon – Fairview.

Χιλή: Emiliana.

Αργεντινή: Trapiche.

Λίβανος: Chateau Kefraya.

Την εκδήλωση θα τιμήσουν με την παρουσία τους οι παραγωγοί :
Βαγγέλης Γεροβασιλείου από το Escapades winery και o Roberto Bava από το Bava winery.

Νέα αρχή

2009-09-24T11:49:00.002+03:00

Μετά από διακοπή 3 μηνών το Wineillusion βρίσκεται και πάλι κοντά σας.
Ανανεωμένο, με νέους συνεργάτες και πρόπάντων με όρεξη να προσφέρει αντικειμενική πληροφόρηση και ενημέρωση σχετικά με την ελληνική οινογαστρονομική πραγματικότητα.

Οι συντάκτες του Wineillusion σας καλούμε να απολαύσετε αυτή, την αρκετές φορές, μαγική πραγματικότητα.

Διαγωνισμός Sassicaia

2009-09-23T22:04:00.000+03:00

Γαστρονομικό Δείπνο στο Golden Phoenix στο Ελληνικό

2009-05-15T11:53:00.005+03:00

Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Το Club ΟΙΝΟφίλοι πιο εξωτικό από ποτέ......
Σας καλωσορίζουμε με ένα ποτήρι

Bodegas Pinord Cava Marrugat Gran Reserva Brut Nature 2005

MENU

Guy Saget Pouilly – Fume AC “ les Logeres” 2007 με :

Shrimp Dumpling
Ντάμπλινγκ γαρίδας στον ατμό.
Fresh Mango Salad
Ψιλοκομμένα φρέσκα λαχανικά και μάνγκο σε τέλειο συνδιασμό

Κτήμα Αργυρού Σαντορίνη Βαρέλι 2007 με :

Spring Rolls
Τραγανά ρολά από παραδοσιακές ψιλοκομμένες λιχουδιές.
Seafood Won ton
Μια αξεπέραστη συνταγή με θαλασσινά και κρεμώδες τυρί σε τραγανό φύλλο "won ton".

Domaine Paul Blanc Pinot Gris 2005 με :

Chicken With Cashew Nuts
Κοτόπουλο με κάσιους σε σόγια σως. Σερβίρεται σε τραγανή φωλιά.
Fung Li Duck
Ψιλοκομμένο φιλέτο πάπιας, ελαφρώς πικάντικο με φρέσκο ανανά.

Fonterutoli Chianti Classico 2006 με :

Peking Duck
Μια διάσημη παραδοσιακή συνταγή πάπιας, που θα τυλίξετε στις ειδικές πίτες.
Imperial Beef
Φιλέτο μοσχαριού σε κύβους. Σερβίρεται με ανάμεικτα λαχανικά σε τραγανή φωλιά.

Saracco Moscato d’ Asti 2008 με :

Fried Banana with Ice Cream
Τηγανιτή μπανάνα με παγωτό.

Leon Beyer Eau de Vie Poire Williams Reserve Personnelle

Τα κυρίως πιάτα θα συνοδεύονται με :
Egg Fried Rice
Τηγανιτό ρύζι με αυγό.
Egg Noodles with Vegetables
Νούγιες στο γουώκ με λαχανικά.

ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ : 21.00 μ.μ.
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ: Golden Phoenix
Διεύθυνση: Λεωφ. Βουλιαγμένης 120, Ελληνικό
Τηλ.: 2109644889
ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: 50 € κατ΄άτομο

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ: Εως την Παρασκευή 22 Μαΐου 2009,

Τηλέφωνο: 210 9859920

Υπόψη : Μάνου Κεντικελένη , Νίκου Πυρουνάκη

Δηλώστε έγκαιρα την συμμετοχή σας γιατί οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Γευστική Δοκιμή

2009-05-15T11:51:00.001+03:00

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2009

ΣΤΟΝ ...ΑΦΡΟ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ.

Νομίζετε ότι το κρασί είναι το μόνο ικανό να σας κερδίσει με τον πλούτο και την πολυπλοκότητά του; Αν η απάντηση είναι ναι, σημαίνει ότι δεν έχετε γνωρίσει τον μαγικό κόσμο της μπύρας.Σας ...προκαλούμε και σας προσκαλούμε λοιπόν, σε μια δοκιμή –μάθημα σπουδαίων ζύθων, που θα κάνουν πολλά κρασιά να ...κοκκινίσουν από ντροπή!

Τιμή συμμετοχής : 25 euro.

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑΣ:
Σίμος Γεωργόπουλος (διεθνής κριτής και δημοσιογράφος οίνου).
ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ: 20:30.
ΧΩΡΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑΣ:
Club Οινοφίλοι : Αχιλλέως 108 & Παπαφλέσσα Π. Φάληρο.
Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 2109830000 ή 2109859920.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων , θα τηρείται αυστηρή σειρά προτεραιότητας.

Η αναγέννηση της μπίρας FIX

2009-05-03T19:53:00.002+03:00

Φουντώνει η μάχη στην αγορά της μπίρας με τους «μικρούς» παίκτες να προχωρούν σε δυναμικές κινήσεις ώστε να αποσπάσουν μεγαλύτερα μερίδια από τον εκτιμώμενο σε 500 εκατ. ευρώ τζίρο.
Η μπίρα στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από την εποχικότητα με το 60% να καταναλώνεται την περίοδο Μαίου-Σεπτεμβρίου, ενώ διακρίνεται στην «κρύα αγορά» (ταβέρνες, καφετέριες κλπ.) με 66% κατανάλωση, και στη «ζεστή αγορά» (σούπερ μάρκετ κλπ.) με 34%.
Οι Ελληνικές Μικροζυθοποιίες ξαναβγάζουν την θρυλική μπίρα FIX, με την οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Πρόκειται για μια μπίρα με μεγάλη ιστορική σημασία.
Η μπίρα FIX κυκλοφόρησε το 1864 από τον Ιωάννη Φίξ και ήταν η πρώτη που ήπιαν οι Έλληνες. Η οικογένεια Φίξ βαυαρικής καταγωγής ήλθαν μαζί με το βασιλιά Όθωνα το 1833 στην Ελλάδα. Ο Ιωάννης Φίξ έκανε το πρώτο εργοστάσιο μπίρας το 1864 στο Κολωνάκι.
Το 1893 ο διάδοχός του Κάρολος Ιωάννου Φίξ το μετέφερε στη Λ. Συγγρού.
Η μπίρα αυτή σάρωσε την ελληνική αγορά και συνολικά επί ενάμισι αιώνα ήταν σχεδόν η μόνη που κυκλοφορούσε και έπιναν οι Έλληνες. Το 1950 ο Κάρολος Φίξ (ο νεώτερος) πήρε τη διοίκηση στα χέριά του.
Όμως χρόνια μετά ο ανταγωνισμός «άναψε» με την είσοδο κι άλλων σημάτων.
Το 1982 λανθασμένοι χειρισμοί και χρέη οδήγησαν σε κλείσιμο του ιστορικού εργοστασίου.
Τα σήματα της FIX περιήλθαν στην κατοχή της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας Α.Ε. (Κουρτάκη) το 1995 από την Εθνική Τράπεζα, ενώ κατοχυρώθηκαν οριστικά στην εταιρία στις αρχές αυτής της δεκαετίας έπειτα από μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες με μέλη της οικογένειας FIX καθώς και διεκδικητές του ονόματος από το εξωτερικό.
Το 2000 η μπίρα ξανακυκλοφόρησε παραγόμενη για λογαριασμό της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας από την «Ελληνική Ζυθοποιία Αταλάντης», χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.
Οι Ελληνικές Μικροζυθοποιίες αγόρασαν το σύνολο των μετοχών της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας από τον Βασίλη Κουρτάκη. Η μπίρα FIX θα παράγεται πλέον στις σύγχρονες εγκαταστάσεις των Ελληνικών Μικροζυθοποιών, που βρίσκονται στην περιοχή Αυλίδα της Ευβοίας.
Το προϊόν ετοιμάζεται να ξαναζωντανέψει, να αναζωογονηθεί και να μας εντυπωσιάσει και πάλι. Τη χρονιά αυτή θα κυκλοφορήσει μόνο σε βαρέλι, ενώ αναμένεται μέσα στο 2010 να γνωρίσουμε και τη νέα του εμφάνιση: σε μπουκάλι και σε κουτάκι.
Οι Ελληνικές Μικροζυθοποιίες Α.Ε., που οραματίζονται την αναγέννηση της ελληνικής μπίρας, ιδρυθήκαν το 1995 από τα αδέρφια Γκρέκη και παράγουν την μπίρα Genesis.

Παρελθόν... μάλλον σε λίγα χρόνια τα πώματα της σαμπάνιας

2009-04-26T19:34:00.001+03:00

Η Duval-Leroy, ένα από τους μεγαλύτερους οίκους σαμπάνιας με παραγωγή πάνω από 6 εκατομμύρια φιάλες σαμπάνιας ανακοίνωσε οτι θα αρχίσει να πωλεί φιάλες με πώματα αλουμινίου εντός του έτους.
Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που δεν θα χρησιμοποιηθεί φελλός για τον πωματισμό του διάσημου αφρώδους κρασιού με ιστορία 350 χρόνων.Τα μεταλλικά πώματα έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και χρόνια κυρίως στα απλά κρασιά ,εκτιμάται οτι το 15% του συνόλου του εμφιαλωμένου κρασιού παγκοσμίως προτιμά αυτή τη μέθοδο για να σταματήσει το προβλημα των "φελλομένων" κρασιών. Η βιομηχανία εκτιμά οτι μια στις δέκα φιάλες είναι κατεστραμμένη από μολυσμένο φελλό.
Μέχρι τώρα θεωρούσαν αδύνατο να αναπτυχθεί ένα μεταλλικό πώμα που θα μπορούσε να αντέξει την πίεση που συσσωρεύεται μέσα σε ένα μπουκάλι σαμπάνιας.
Ωστόσο, η καναδική εταιρεία Alcan Packaging κατέληξε σε ένα σχέδιο που περιγράφει ως "επανάσταση", αλλά αρνήθηκε να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες.
Ο σχεδιασμός του νέου πώματος παραμένει μέχρι στιγμής ένα καλό φυλασσόμενο μυστικό.
Που θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στο London International Wine Fair 12-14 Μαΐου.
Σύμφωνα με τους σχεδιαστές του νέου πώματος οι σαμπάνιες θα εξακολουθούν να παράγουν το γνωστό "pop" θόρυβο και τα "σπρέι"- αγαπημένο σπορ των οδηγών αγωνιστικών αυτοκινήτων από το βάθρο του νικητή.
Το νέο πώμα θα εμφανιστεί πρώτα σε έναν περιορισμένο αριθμό Duval-Leroy Clos des Bouveries με σκοπό να βολιδοσκοπηθεί η αντίδραση της αγοράς.

Γευστική δοκιμή

2009-04-26T18:28:00.000+03:00

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009
“ΠΑΠΙΚΟ” ΠΡΟΝΟΜΙΟ!

Η πρώτη ονομασία προέλευσης της Γαλλίας, μια από τις πλέον διάσημες οινοπαραγωγικές περιοχές του πλανήτη.
Το Chateauneuf du Pape στοιχειώνει τα όνειρα του κάθε οινόφιλου με το μοναδικό terroir του,
τις θρησκευτικές του καταβολές και σύμβολα και την αξεπέραστη πιπεράτη γεύση των υψηλόβαθμων κρασιών του.
Μια ...θεϊκή γευσιγνωσία που δεν πρέπει να χάσετε!

Τιμή συμμετοχής: 35 euro.

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑΣ:Σίμος Γεωργόπουλος (διεθνής κριτής και δημοσιογράφος οίνου).
ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ: 20:30.
ΧΩΡΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑΣ:
Club Οινοφίλοι : Αχιλλέως 108 & Παπαφλέσσα Π. Φάληρο.

Για δηλώσεις συμμετοχής επικοινωνήστε στα τηλέφωνα 2109830000 ή 2109859920.
Λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων , θα τηρείται αυστηρή σειρά προτεραιότητας.